Trainee bij de Tall Ships Races Harlingen: een ervaring vol avontuur

Felina (19) studeert inmiddels Verloskunde in Groningen en kijkt met een grote glimlach terug op haar reis. “Ik ben dit gaan doen voor het avontuur. Ik vind het leuk om nieuwe dingen te proberen, te reizen en nieuwe mensen te ontmoeten.”

Geld inzamelen met eigen pitch

Het idee om mee te gaan ontstond toen haar moeder een oproep voor trainees voorbij zag komen. Felina schreef zich in en volgde het ‘Dinghy’-traject van de organisatie van de Tall Ships Races. Samen met andere jongeren werkte ze in online meetings aan een eigen pitch om sponsorgeld te werven. Met die pitch ging ze langs bij bedrijven om te vertellen waarom ze als trainee mee wilde. Zo haalde ze het benodigde bedrag bij elkaar.

Tall Ships Races Harlingen - Foto: Gea Nijsen

Leven en leren aan boord

Aan boord van de Gulden Leeuw voer ze met zo’n zestig mensen, onder wie veel andere trainees uit Nederland, Denemarken, Engeland en Frankrijk. De groep werd ingedeeld in zogenoemde watches (diensten). Felina zat in de Red Watch.

“We draaiden vier uur op, acht uur af. Soms moest je midden in de nacht je bed uit. Tijdens je watch stond je op het dek, hield je andere schepen in de gaten, stond je aan het roer of was je aan het navigeren. Als je geen watch had, speelde je spelletjes of hielp je in de kombuis. Je wordt heel snel een hechte groep.”

Je wordt in één week een hechte crew

Navigeren vond ze het meest uitdagend, maar daardoor ook het meest leerzaam. Ook het klimmen in de masten was voor sommigen een flinke stap. “Ik heb geen hoogtevrees en vond het uitzicht geweldig, maar ik snap dat het voor anderen spannend was.”

Engels praten en vrienden maken

Doordat er trainees uit verschillende landen aan boord waren, werd er vooral Engels gesproken. “In het begin vond ik dat best lastig, maar je leert het snel. Op een gegeven moment zat ik zelfs met Nederlanders Engels te praten, zo gewend raak je eraan,” zegt Felina lachend.

Een moment dat haar altijd bijblijft, is een avond in de netten aan de boeg van het schip. “We lagen met z’n allen naar de zonsondergang te kijken. Iedereen lag daar echt te genieten. Dan besef je hoe bijzonder het is wat je samen meemaakt.”

‘We hebben het gewoon samen gedaan’

De terugkomst in Harlingen, tijdens de Sail In Parade, was voor haar het slotakkoord. “Ik stond in de mast en kon de hele, volgepakte kade zien. Toen dacht ik: we hebben het samen gewoon voor elkaar gekregen om dat schip hierheen te varen, terwijl de meesten van ons geen zeilervaring hadden. Dat was zó bijzonder.”