Muzikant en muziekleraar Sjoerd Hiemstra vond op zijn oude school in Sneek zijn droombaan

Sneek - De drieëntwintigjarige Sjoerd Hiemstra, in afwachting van een woning in Groningen momenteel tijdelijk woonachtig bij zijn ouders in Offingawier, is ‘twentyfour seven’ bezig met muziek. Als hij het niet arrangeert, dan speelt hij het wel tijdens een optreden op piano of keyboard, dirigeert hij ‘zijn’ dameskoor, of staat hij als docent muziek voor klas of de Bogerman Bigband. Sinds 2018 draait hij onder de vleugels van ‘Mister Music’ Anne Oosterhaven twee dagen per week mee als muziekdocent op ‘het Bogerman’. De jonge muzikant, geboren in Culemborg en getogen in Oosthem is gekeurd en akkoord bevonden als de toekomstige opvolger van Oosterhaven.

KLASSIEK WERD ‘GRIJSGEDRAAID’ Sjoerd komt uit een muzikaal nest. Zijn vader zingt in klassieke koren en speelt piano en orgel en moeder zingt ook. “Ik ben met klassieke muziek grootgebracht,” vertelt hij. Mijn twee jongere zusjes Lotte en Lieneke en ik weten niet beter.” Lp’s en later cd’s van onder meer Bach, Mozart en Chopin werden in huize Hiemstra grijsgedraaid. Als kleuter van drie turven hoog zat hij al met tomeloze energie op de piano te ‘hameren’, waarop zijn vader besloot dat de lat voor de jonge ‘Rubinstein’ omhoog moest. Er werden muziek - boekjes gekocht en vader nam zelf de lessen ter hand. Elk vrij moment was Sjoerd achter de piano te vinden, zodat zijn ouders besloten dat het tijd werd dat een professional van het Atrium de klassieke pianolessen van zijn vader overnam. Dat werd Yvonne Boekema, die de jonge pianist een gedegen klassieke basis bezorgde. “Het vergt de nodige discipline om de stukken van de klassieke componisten onder de knie te krijgen, maar daar was voor mij weinig overredingskracht voor nodig. Doorgaans was na school mijn eerste gang naar de piano, ik had daar gewoon heel veel plezier in. Af en toe zat er wel eens een wat luchtiger stukje tussen de klassiekers, maar in de regel was het klassiek wat de klok sloeg.”

AAN DE HAREN ERBIJ GESLEEPT Op het Bogerman, in de volksmond ook wel de ‘muziek - school’ genoemd, ging er een wereld voor Sjoerd Hiemstra open. “Ik was een wat ‘brave’ jongen. Kon goed leren. Was introvert. Een beetje het ‘kat-uit-de-boom-kijkerige type’. Ik speelde piano, maar liep daar niet mee te koop. Dat hoefde overigens ook niet, want best wel veel leden van de Bogerman Bigband kwamen uit Oosthem, zodat het ‘the leader of the band’ Anne Oosterhaven al snel ter ore kwam dat er een potentieel Bigband-lid in ‘de nieuwe lichting’ zat.” Sjoerd werd er aan zijn rode haren bijgesleept; dat was een kwestie van ‘zit - ten en spelen’. “Stiekempjes was ik best wel vereerd, alhoewel je dat als puber afdoet met een onverschillig ‘het hoeft voor mij niet zo nodig’. Ik heb eerst een hele tijd meegelopen om de kunst af te kijken van de zittende keyboardspeler, Sander Moorlag, die in het laatste jaar van de opleiding zat en daar - na is doorgegaan in de muziek als professioneel toetsenist.” “Het grootste probleem was om de vertaalslag te maken van klassieke stukken, waar alle noten, het tempo en de manier van spelen volledig staat uitgeschreven, naar pop en jazz, waar gebruik wordt gemaakt van akkoordenschema’s, waar - binnen je een bepaalde vrijheid hebt. Dus dat was best een half jaar ‘zweten’ en vooral ‘kilometers maken’. Ik kreeg van alle kanten hulp, maar het bleef een hele forse ‘rijstebrijberg’ waar ik doorheen moest. Ik had zelfs in de zomervakantie alle arrangementen van de Bigband meegenomen en heb me daar met heel veel studeren doorheen ‘geploegd’. En op een gegeven moment ‘viel het kwartje’ en had ik het ‘in het snotje’.” ERVARING OPDOEN VIA SCHNABBELCIRCUIT Na een tijdje, ik was toen een jaar of zestien, hoorde ik dat er op het Atrium ook jazz pianoles werd gegeven. Pianodocent Bé Meiborg is een begenadigd jazzpianist en daarnaast een muzikale ‘veelvraat’. Hij speelt in talloze jazz combo’s, weet zijn kennis op een leuke manier over te brengen en is een geboren performer. Het balletje ging aan het rollen en ik werd uitgenodigd om deel uit te komen maken van het Bogerman jazz combo. Dat was weer een stapje hoger op de muzikale ladder. Het schnabbelcircuit kwam in beeld en met ons combo spelen we regelmatig op feestjes en andere gelegenheden. Kortom, een perfecte gelegenheid om ervaring op te doen. Daarnaast speel ik in de Bigband Friesland.”

CONSERVATORIUM VIA EEN BYPASS Sjoerd maakte pas in het laatste jaar van zijn middelbare school definitief een keuze voor het conservatorium. “Ik had een bèta pakket,” verduidelijkt hij zijn twijfel “dus ik kon de technische kant op met veel werkgelegenheid en een goed salaris, terwijl die situatie ‘in de muziek’ eigenlijk omgekeerd was. Ik heb toen met veel verschillende mensen gesprekken gevoerd, maar kwam toch tot de conclusie: ‘Ik wil verder in de muziek’.” “Ik deed auditie voor ‘jazz piano’ in zowel Groningen als Amsterdam. Ik had een lichte voorkeur voor Groningen, omdat daar al veel vrienden van mij studeerden. Maar beide werden het niet. Ik was domweg niet goed genoeg, en dat wist ik ‘deep inside’ ook wel. Dus over naar plan B. Mailtje gestuurd naar het hoofd van de Docent Muziek Opleiding van het Conservatorium, tenslotte had ik ook wel wat onderwijsgenen van mijn ouders geërfd, dus dat was het meest voor de hand liggende alternatief. Wat mij daarbij enorm heeft geholpen is de voorspraak van Lieuwe Toren. Ik heb naast mijn muzieklessen bij het Atrium het vak muziektheorie gevolgd bij Lieuwe Toren. Deze kende vanuit zijn conservatorium periode in Groningen het hoofd van de Docent Muziek Opleiding en heeft voor mij een telefoontje met hem gepleegd. Of dat de doorslag heeft gegeven weet ik niet, maar het heeft zeker geholpen. Ik werd na een auditie toegelaten en kon eigenlijk meteen beginnen.

OVERVOLLE AGENDA “De Muziekdocent opleiding is erg breed. Met vakken als pedagogiek, didactiek, dirigeren, muziekgeschiedenis, en les in andere instrumenten. De pianolessen van Jasper Soffers waren een openbaring. Soffers is internationaal een toppianist en heeft over de hele wereld grootheden begeleid. Mijn dagen waren overdag meer dan gevuld met lessen en stages en daarnaast had ik in de avonduren vaak optredens met diverse bandjes en combo’s waarin ik speelde. Zo maakten we met onze ‘Sneker’ band SMÛK furore in The Clash of the Coverband en haalden daarmee zelfs de finale in Paradiso. Ook dirigeerde ik een vrouwenkoor. Die uitstapjes in de avonduren waren voor mij de krenten in de pap. Met die insteek ben ik overigens ook aan deze opleiding begonnen. Docent worden is één, maar boven alles ben ik muzikant. Gevolg was wel dat er niet echt veel tijd overbleef om te studeren. Het was weliswaar allemaal razend interessant, maar erg breed en er zitten maar 24 uur in een dag, dus de diepgang halen, die sommige van onze leraren graag zagen, lukte de meesten niet.

DROOMJOB “Ik ben vorig jaar afgestudeerd. Tijdens mijn afstuderen kon ik al voorzichtig meedraaien onder de vleugels van Anne Oosterhaven. Het management van het Borgerman heeft een plan opgesteld waarin de opvolging van Anne is geregeld. Niet dat hij van vandaag op morgen afscheid neemt, maar die dag gaat wel komen en dan zou het eeuwig zonde zijn als al die kennis en dat brede netwerk met hem zou verdwijnen. Er zijn gesprekken gevoerd en ze vonden mij blijkbaar de geschikte persoon om de beoogde opvolger van Anne Oosterhaven te worden. Niet alleen omdat ik de vereiste papieren heb, maar ook omdat ik zelf ook op het Bogerman heb gezeten en in de Bigband en verschillende combo’s heb gespeeld. Ik ken de cultuur dus en leef, net als Anne Oosterhaven, voor de muziek. Ik heb hem twee jaar geleden vervangen tijdens een optreden, waar hij door familieomstandigheden echt niet bij kon zijn. Voor dat optreden heb ik het arrangement geschreven en dat bleek van twee kanten een succes. Er was duidelijk ‘een match’ en ik vond het prachtig om te doen.” “Ik ben eigenlijk in een door Anne Oosterhaven gespreid bedje gekomen en dat is een enorme luxe situatie. Anne betrekt mij overal bij, neemt mij op sleeptouw, wijdt mij in zijn netwerk. Kortom, hij is mij aan het opleiden is om zijn opvolger te worden. De droomjob dus.”

Tekst: Wim Walda Foto: Leura Keizer