Het leven van kunstenaar Dimitri Feenstra: “Creativiteit komt in golfbewegingen”
Dit is een van de typerende ‘landschappen’ die Dimitri Feenstra uit Heerenveen graag schildert. Wie naar zijn werken kijkt, ziet de wildernis van de natuur terugkomen in zijn verftechnieken. De halen van de kwast zijn goed zichtbaar. Dikke verflagen drukken de ruwheid van de zee en lucht uit. “Deze landschappen vind ik op het wad, een van mijn favoriete plekken om inspiratie op te doen.”
Naast de vele landschappen die in zijn atelier te zien zijn, zijn er ook portretten. Ook in die werken is te zien dat Dimitri Feenstra liever gaat voor een grove impressie dan een precieze afspiegeling. “Mijn werken zijn geen foto’s waarin je bijvoorbeeld precies de zandkorrels ziet liggen. Voor mij is het meer van belang, de ontroering die ik voel bij het kijken naar landschappen, om die in beeld te vatten.”
Bob Ross
“Waar die passie om te schilderen ooit begon, was bij het zien van een programma op tv, waar de kunstenaar Bob Ross liet zien hoe je in dertig minuten met olieverf een landschap schildert”, legt Dimitri uit. “Dat trok mij zo enorm aan. Het feit alleen al dat je in dertig minuten een heel schilderij kunt maken waarin een landschap tot uitdrukking komt. Dat vermogen wilde ik ook beheersen. Door die expertise te zien, niet alleen in het eindproduct, maar ook in het proces, is bij mij de drang om kunstenaar te worden aangewakkerd.”
Voor die tijd ervoer Dimitri al langer dat het bezichtigen van exposities iets bij hem los maakte. “Op jonge leeftijd is het best moeilijk om in te zien waar je je beroep van wilt maken. Vaak kom je al snel uit op verstandige keuzes. Die kreeg ik ook door mijn vader ingefluisterd. Hij had het liefst dat ik iets deed met werktuigbouwkunde. Nu ik zelf vader ben, begrijp ik die ingeving heel goed. Je wilt je kinderen stimuleren iets te kiezen waarmee ze later makkelijk werk kunnen vinden. Toch denk ik dat je niet anders kan dan je hart te volgen. Vaak heb je wel door wat je grijpt. Ik dus ook wanneer ik exposities bezocht en tekenlessen had. Nadat ik kennis had gemaakt met Bob Ross wilde ik zelf aan de slag. Ik kocht olieverf en begon te experimenteren.”
Jezelf vermarkten
In zijn voortgezet onderwijs periode kon Dimitri geen creatief vak in de bovenbouw kiezen. “Buiten mijn lessen om ging ik daarom geregeld naar het tekenlokaal om uit mezelf daarmee aan de slag te gaan. En de docenten van het vak vroeg ik af en toe om mee te kijken en me aanwijzingen te geven.” Op dat moment schilderde hij vooral portretten. Daarmee bouwde hij zijn portfolio op. Genoeg om te starten aan de kunstacademie in Groningen. “Zo ging er een wereld voor me open. Waar ik voorheen vooral zelf aan het experimenteren was en merkte dat ik er wel goed in was, kwam ik daar in een wereld terecht waar ze allemaal goed waren.” Het milieu was voor Dimitri een inspirerende. Door anderen bezig te zien, werd hij gestimuleerd om zich verder te ontwikkelen. “Die tijd kan ik soms met nostalgische gevoelens aan terug denken. Dat mis ik wel eens. Nu moet ik er harder mijn best voor doen om zulke creatieve broedplaatsen te vinden.”
Vers van de academie belandde Dimitri in een nieuwe wereld. “Dan weet je in grote lijnen wat je kunt, maar niet hoe je jezelf in de markt zet. Dat is een wereld op zich waarover je tijdens de opleiding weinig geleerd krijgt. Te weinig denk ik achteraf, want voor mij was dit via de trial-error-methode.” De meest voor de hand liggende manieren werden door Dimitri uitgeoefend. Hij benaderde galerieën om zijn werk aan te bieden. “De valkuil is dat er veel galeries bestaan die geld vragen voor het exposeren. Dus zelfs zonder verkoop van het werk, betaal je. Galerieën die alleen een commissie vragen over het verkochte werk, zijn interessanter.” Naast galerieën benaderde hij de media.
Het resultaat van deze strategie is dat inkomsten in golfbewegingen komen. “Het meest effectief is plekken te vinden waar werk komt te hangen waar mensen heel gericht komen kijken en interesse hebben.”
Omgaan met ‘writers-block’
Of Dimitri wel eens last heeft van een ‘writers-block’? “Natuurlijk. Creativiteit is niet grijpbaar. Er zijn vaak genoeg momenten dat het niet lukt en ik vast loop. Door de jaren heen heb ik geleerd die momenten te accepteren. Het meest vervelend is alleen wanneer er een deadline nadert. Zo is er bijvoorbeeld binnenkort een expositie op Texel in Galerie Posthuys. Dan wil ik natuurlijk geen werk ophangen wat al maanden of jaren oud is. Ik wil laten zien welk nieuw werk ik heb en hoe ik me de afgelopen tijd heb ontwikkeld. Als het voor zulke momenten niet goed lukt om creatief te zijn, dan kan ik daarvan wel balen.”
Een van de manieren om die creativiteit te bereiken, is andere kunstenaars te bezoeken. “Ik heb anderen nodig om tot nieuwe ideeën te komen.” Soms is er ook een klein kostbaar moment dat voor nieuwe ingevingen kan zorgen. “Zo kwam mijn zoon die destijds zes jaar was binnen in mijn atelier. Hij stond te kijken naar het werk waarmee ik bezig was en merkte op dat er meer blauw in moest. En warempel, ik probeerde het uit en dit gaf een verrassend effect. Dat zijn momenten waarvan je opbloeit en met hernieuwde energie weer verder gaat.”
Recentelijk is Dimitri Feenstra begonnen aan een hele nieuwe techniek: grafiek, een houtsnijwerk dat bestaat uit verschillende lagen waarmee gedrukt kan worden. Ook werkt hij met linoleum waarin hij uitsneden maakt om zo tot een afbeelding te komen. “Waar ik met schilderen werk om lagen aan te maken, haal ik juist hier lagen weg. Erg spannend om te doen en naar te kijken. Hiervan wil ik werken laten zien in mijn komende exposities.”
In augustus is het meest recente werk van Dimitri Feenstra te vinden in Galerie Posthuys in De Koog op Texel. Voor meer informatie kunt u kijken op zijn website: www.dimitrifeenstra.nl
Lees ook
