Folkert van Wallinga uit Jubbega: “De gemeenschap moet weer centraler komen te staan”

Of het nu om jeugdtoernooien, het muziekfestival Expansie, het bestuur van VV Jubbega, of toneelvereniging ODI gaat, Folkert van Wallinga is erbij betrokken. Vrijwilligerswerk is een rode draad door een groot deel van zijn leven. “Het is een voorrecht om te zien hoeveel betekenis dit werk heeft voor de gemeenschap. Er zijn al heel veel kinderen die ik getraind heb. Sommigen speen nu zelfs op hoog niveau spelen. Die kom ik af en toe nog wel eens tegen en dan bedanken ze me voor wat ik heb gedaan. Daar doe ik het voor.”

Erelid

Sinds 36 jaar woont Van Wallinga in Jubbega. Daarvoor had hij Fochteloo als woonplaats. “En dan wil je er toch graag wat tussen komen. Je moet je daarvoor open opstellen en je betrokkenheid laten zien”, zegt hij. vindt hij. Voetbal was al een van zijn passies. Het lag voor de hand om zich actief op te stellen bij de lokale voetbalvereniging. De taken waren afwisselend. Van trainen tot het meehelpen organiseren van jeugdtoernooien. “We hebben al eens een toernooi georganiseerd met 150 teams. Dat was me eigenlijk te veel. Alles moest heel goed worden uitgedacht en er kon niets mis gaan. Het lukte. En wat gaf dat een kick toen we na afloop met zijn allen na zaten.”

Ook is Van Wallinga verantwoordelijk voor het materiaal. “Als iets kapot is, moet ik op tijd zorgen voor vervanging.” Na verloop van tijd kwam hij in het bestuur terecht, wat hij negen jaar heeft gedaan. Vorig jaar is hij gestopt met het trainen van de kabouters en ook als bestuurslid van het jeugdtoernooi. Zijn inzet bleef niet ongemoeid. Hij werd bekroond tot erelid.

BV Ik

Wie met Folkert van Wallinga praat, krijgt het gevoel dat al zijn inzet meer is dan invulling van vrije tijd. Het voelt aan als een roeping. “Ja, dat is misschien wel zo. Alles in me zegt dat het goed is om dit te doen. Ik vind het oprecht jammer dat dit tegenwoordig minder vanzelfsprekend is en onze huidige maatschappij de afgelopen jaren zo is geïndividualiseerd. Het is net alsof we allemaal ‘BV Ikjes’ zijn geworden. Mensen denken meer aan zichzelf dan aan de gemeenschap waardoor het lastiger is dan ooit om vrijwilligers te vinden.”

WhatsApp generatie

Een van de redenen dat mensen moeilijker te porren zijn voor vrijwilligerswerk, is volgens Folkert van Wallinga het gebruik van WhatsApp. “Het is zo gemakkelijk geworden om iemand even een berichtje te sturen. Dat heeft heel veel voordelen. Echt waar, die voordelen zie ik zonder meer. Als ik bijvoorbeeld maandag een vergadering heb en iemand wil dat ik daar even iets na vraag, kan hij mij daaraan herinneren via een appje. Tegelijk is door het gemak om zo snel een bericht te kunnen sturen de drempel ook veel lager geworden om af te haken. In eerste instantie zijn veel mensen wel bereid om mee te helpen, maar na verloop van tijd worden er vaak berichten gestuurd dat het toch niet zo goed uitkomt.”

Hij spreekt het uit op een toon, waarin je nostalgie hoort. In vroeger dagen konden vrijwilligers makkelijker gevonden worden. “Het is niet mijn bedoeling om negatief te zijn”, zegt Folkert. “Waartoe ik oprecht een oproep toe wil doen, is dat mensen zich meer betrokken voelen bij de gemeenschap.”

In tranen

Zijn vrouw Wiekie geeft een mooi voorbeeld hoeveel betekenis het vrijwilligerswerk heeft. “Een tijd geleden konden de leden voor een mooi prijsje een tenue kopen om in te lopen. Wat bleek? Niet iedereen kon dit zomaar betalen. Wij hebben ons ervoor ingezet om dit voor alle leden mogelijk te maken. De Businessclub Jubbega heeft tien complete pakken beschikbaar gesteld. En zo hebben wij hier knapen van vijftien jaar over de vloer gehad, die in tranen stonden toen ze een pakketje kregen met vijf gloednieuwe tenues. Dan weet je dat je van betekenis bent en dat dit zo ontzettend belangrijk is.”

Tijd voor nieuwe generatie

Met de hoeveelheid vrijwilligerswerk, die Folkert van Wallinga verricht, klinkt het alsof er geen tijd meer is voor betaald werk. Toch werkt Folkert fulltime als bakker bij Echte Bakker Lenes. Het werk is vooral achter de schermen om de producten te bakken die in de winkel worden verkocht. “Heerlijk werk en erg afwisselend”, vindt Folkert. “De ene dag maak ik hele andere producten dan de andere.”

Met een nachtdienst en vier dagen is hij op vrijdag vrij. “En hopelijk binnenkort een extra dag.” Folkert wordt binnenkort zestig en dan heeft hij recht op één dag per week minder werken. Of die dag misschien geschikt is om nóg meer vrijwilligerswerk te doen? Hij lacht: “Nee, de afgelopen tijd doe ik juist steeds een beetje minder. Het is goed om mijn plaats vrij te maken voor de nieuwe generatie. Als je er te lang mee doorgaat, wordt het werk kwetsbaar. Dan wordt alles op mijn manier gedaan en wanneer ik dan ineens zou wegvallen, is het voor niemand meer helder wat er precies gedaan moet worden.”

De extra vrije tijd wordt straks anders ingevuld. “Ik heb nog genoeg dromen. Wie weet, kopen we nog eens een camper om wat van de wereld te zien.”

Door Albert Bouwman