Inge ten Hoeve van Dierenasiel ’t Heerveld: “Voor ieder dier is er vroeg of laat een plaatsje”

LUINJEBERD - Ze was nog maar amper drie turven hoog, toen ze al met zieke konijntjes, vogeltjes die uit het nest waren gevallen, kikkers met een gebroken poot en meeuwen die door een auto waren aangereden, aan kwam zetten bij haar adoptieouders in Sint Johannesga.

Het leven was tot dan toe niet al te scheutig geweest met het uitdelen van geluk aan Inge ten Hoeve. Bij haar geboorte in Utrecht werd ze ter adoptie afgestaan aan een echtpaar uit Sint Johannesga. Via Wolvega kwam ze terecht in Joure, waar ze ongehuwd moeder werd en in de bijstand raakte omdat ze in haar eentje voor haar zoontje moest zorgen.

Vrijwilligerswerk

“De jaren in de bijstand waren zwaar, vooral als je er een kind bij hebt. Eigenlijk hadden we niet genoeg geld om van te leven, maar te veel om van dood te gaan. Ik werd via de Sociale Dienst in een groepje geplaatst, waar ik me niet thuis voelde. Ik ben toen in 2002 als vrijwilliger aan de slag gegaan bij Dierenasiel ’t Heerveld in Luinjeberd, ingeklemd tussen Gersloot en Tjalleberd in het prachtige natuurgebied De Deelen.”

Het asiel-complex, eigendom van de gemeente Heerenveen, bestaat uit twee hoofdgebouwen. Uit een woonboerderijtje waar Inge en haar vriend Chris binnenkort gaan wonen en dat nu deels door Chris, deels door de gemeente Heerenveen klaar wordt gemaakt voor bewoning. En uit het dierenasiel zelf, een mooi, modern en goed geoutilleerd gebouw met veel licht en ruimte voor de katten, konijnen en cavia’s. Want voor honden heeft het asiel geen vergunning, waarover verder in het artikel meer. “Honden gaan naar Zwerfdierenopvang De Nomadenhof in Sneek”, zegt Inge alvast.

Voormalige beheerders Grietsje en Eddy

Grietsje Brouwer en Eddy Sleurink, de voormalige beheerders van ’t Heerveld (vanaf 2000), weten nog als de dag van gisteren dat ze in Luinjeberd kwamen. “Je moet weten, dat er voor 1987 in de gemeente Heerenveen eigenlijk weinig tot niets was om zwerfdieren op te vangen. Zwerfkatten werden opgevangen door mevrouw Rozema, de vrouw van een huisarts. Dat was een particulier initiatief, waarbij ze werd geholpen door meisjes die vanuit de Huishoudschool stage bij haar liepen. Maar de eerste echte opvang begon eigenlijk met de heer en mevrouw Groeneveld, een oud-politieman en zin echtgenote, die op de huidige locatie van ’t Heerveld in Luinjeberd kwamen wonen. De katten werden gehuisvest in een piepklein gebouwtje naast de boerderij, de honden werden ondergebracht in een boerenschuur.”

In 1987 werd er een klein stenen gebouwtje neergezet, waardoor er ruimte kwam voor zes honden en tien katten. Na zijn pensionering droeg de heer Groeneveld het beheer over aan Grietsje en Eddy, die er in de achttien jaar, dat zij zorg hebben gedragen voor de zwerfdieren in de gemeente Heerenveen, een modern en goed georganiseerd dierenasiel van hebben gemaakt.

“Wij werkten beiden als vrijwilliger bij de Dierenambulance in Drachten, waar we ook wonen. We kregen van de plaatselijke afdeling van de Dierenbescherming het verzoek of we het asiel van Groeneveld over konden nemen”, zeggen de vorige eigenaren. “Wij zijn ‘knettergekke’ idealisten en vinden dat we op moeten komen voor de rechten van de dieren, omdat die het zelf niet kunnen doen, dus hebben wij dat achttien jaar gedaan. In 2010 werd de nieuwbouw gerealiseerd en stond er een prachtige opvang. Maar omdat het teveel werd, hebben we er een punt achter gezet. We hebben per 1 september van dit jaar het beheer overgedragen aan Inge en Chris. We hebben er iets moois van gemaakt en laten het in goede handen achter.”

Geen honden meer

‘In goede handen’ is het asiel zeker. Inge ten Hoeve is immers al sinds 2002 bij het dierenasiel betrokken.

“In 2003 mochten er geen honden meer worden opgevangen na een klacht over geluidsoverlast”, vertelt ze. “Toen bleek ook, dat er voor het hele asiel geen milieuvergunning aanwezig was. Dierenasiel ’t Heerveld was al die tijd gedoogd en dat werd toen door de gemeente ‘recht getrokken’, maar de vergunning voor de opvang voor honden kwam er niet.”

“Voor de bemanning van het asiel kunnen we een beroep doen op circa veertig vrijwilligers. Dat zijn voornamelijk vrouwen, waaronder een paar met ‘een rugzakje’, die op dit moment voor ongeveer dertig katten, tien konijnen en een paar cavia’s zorgen. Katten die bij ons door particulieren of de dierenambulance binnen worden gebracht, worden onderzocht, gecontroleerd op een chip en aangemeld bij een centrale database. Daarnaast plaatsen we de dieren op onze website: www.heerveld.nl.”

“Als de eigenaar niet wordt gevonden, worden ze gecastreerd of gesteriliseerd, van een chip voorzien en proberen we ze opnieuw te plaatsen. Dat gaat meestal zonder veel problemen, maar als je te maken hebt met zwerfkatten, is de aaibaarheidsfactor soms nul-komma-nul. Met als gevolg dat er hier katten bij zitten, die al behoorlijk lang bij ons zijn. Dergelijke ‘bitches’ proberen we op een boerderij te plaatsen als muizenvanger. Aan actieve levensbeëindiging doen we niet, ook niet als een kat bijvoorbeeld langer dan een jaar bij ons is. Als idealisten geloven we dat er voor elk dier vroeg of laat een plaatsje is.”

Dieren zijn geen speelgoedjes

Om de opvang financieel in de lucht te houden, ontvangt Opvang ‘t Heerveld jaarlijks een bijdrage van de gemeente Heerenveen. “Maar die is niet kostendekkend, dus vragen we van mensen, die een dier willen afstaan, een bijdrage, net als van mensen die een kat, konijn of cavia bij ons meenemen. Verder zijn we afhankelijk van donateurs, schenkingen en legaten. Dierenasiel ’t Heerveld heeft een ANBI status, wat betekent dat giften fiscaal aftrekbaar zijn. In 1982 is daarvoor de Stichting Heerenveense Zwerfdieren opgericht. En uiteraard zijn vrijwilligers altijd welkom.”

“Wij komen op voor de rechten van de dieren, want het zijn geen speelgoedjes die je afdankt wanneer de lol er af is.”

Stichting Dierenopvang ’t Heerveld in Luinjeberd is hét katten- en konijnenasiel van de gemeente Heerenveen. Binnen de gemeente vangt het asiel katten en konijnen op die zonder eigenaar werden aangetroffen. Dierenopvang ´t Heerveld werkt ook aan het verzorgen en herplaatsen van deze dieren. Mede hierdoor helpt de stichting mee aan het terugdringen van het (zwerf-)kattenoverschot in de gemeente.

- Ziet u een groot of klein dier in NOOD (denk aan verwaarlozing, mishandeling, doden, aanhitsen, stroperij, verstoren nesten, enz.) bel dan nu meteen 144. Dit is het nummer van de dierenpolitie. Ook wanneer een dier een gevaar voor zichzelf en de veiligheid van mensen oplevert, belt u met 144.

- Belt u met de dierenambulance in het geval van het vervoeren van zieke, aangereden, gewonde, verdwaalde, gevonden en soms helaas ook overleden dieren. Dierenambulance De Tjonger is actief in de gemeenten Heerenveen en Weststellingwerf. Het telefoonnummer is 06-21578058.

- In het geval van vermiste of gevonden en door u zelf opgevangen dieren kunt u contact opnemen met Amivedi. Telefonisch zijn ze bereikbaar op 0900-2648334 (dagelijks 09:00 tot 21:00 uur).

Door Wim Walda