Marijke Stuiver en Carl van der Wiel
In het drie jaar geleden gebouwde clubhuis van MHC Lemmer treffen we Marijke Stuiver en Carl van der Wiel. Leden van het eerste uur en enorm begaan met de vereniging en de hockeysport. Beide leden hockeyen bij de trimmers en zijn veelvuldig op de club te vinden. De 23-jarige Marijke weet nog goed hoe de vereniging begon. “We speelden met 15 leden op het trainingsveld van VV Lemmer. Dat was echt met je enkels in de modder blubber slaan. Dan kreeg je de bal tien meter vooruit en kon je er weer achteraanrennen.”
Een teamsport is belangrijk
Carl hockeyde in zijn jeugdjaren in Emmeloord, maar op het moment dat hij ging studeren moest hij daar noodgedwongen mee stoppen, al speelde hij nog wel een tijdje in Groningen. ”Als student heb je toch andere interesses”, zegt de nu 51-jarige Carl lachend. “Ik heb daarna ook nog enkele jaren gerugbyd, maar sport kwam toch meer en meer op de achtergrond zoals je dat zo vaak ziet.” Carl, vader van drie kinderen, bouwde een akkerbouwbedrijf op in Bant. Toen de kinderen rond de acht à negen jaar waren werd gekozen om te gaan hockeyen in Lemmer en niet zoals misschien voor de hand lag in Emmeloord. “We oriënteerden ons in die tijd op een sportkeuze en we vonden een teamsport heel belangrijk. We hoorden dat er in Lemmer een hockeyclub in oprichting was en dat vonden we erg leuk. We kozen bewust voor Lemmer en niet Emmeloord. De polder is weliswaar behoorlijk uitgestrekt, maar je komt er toch vaak dezelfde mensen tegen. We zagen wel een mooie uitdaging in Lemmer, nieuwe mensen leren kennen en niet overal geplaveide paden.”
Snelle groei
Met Carl, Marijke en vele anderen groeide de vereniging snel. Via de voetbalclub kwam de vereniging al snel op de locatie bij de korfbalclub terecht. “Een veel geziene combinatie”, zegt Carl. “De seizoenen lopen een beetje langs elkaar heen en dat zorgt vaak voor een goede samenwerking.” Na bijna tien jaar op het grasveld van de korfbalvereniging werd rond 2010 een kunstgrasveld aangelegd door de gemeente aan De Straatweg. De gemeente kwam zelf met deze plannen. “Ze waren natuurlijk op de hoogte van onze wens om te kunnen hockeyen op kunstgras en toen duidelijk werd dat het asielzoekerscentrum dat hier stond, weg zou gaan besloot de gemeente tot aanleg van een hockeyveld. De hele infrastructuur daarvoor was hier al en dat scheelde enorm. Voor ons was dat een geweldige opsteker natuurlijk.” De nieuwe locatie met het kunstgrasveld zorgde voor een enorme groei van de verenging vertelt Marijke die in het dagelijks even lerares is in het basisonderwijs. “We zaten eerst aan de Lemstervaart en dat is toch helemaal aan de andere kant van Lemmer. Met onze huidige locatie zijn we veel beter bereikbaar. Als je ziet wat voor wijken hier allemaal omheen gebouwd zijn en hoeveel kinderen hier wonen, dan zitten we hier perfect.” Bij het nieuwe kunstgrasveld werden enkele noodlokalen geplaatst die dienden als kantine, opslag en kleedkamers. Marijke glundert als ze eraan terugdenkt. “Ja het was zeker niet luxe ofzo, maar het was wel van ons, het was ons clubhuis en we voelden ons er enorm thuis. Tegenstanders deden daar regelmatig laatdunkend over, maar wij zaten daar echt niet mee. Het was super gezellig en knus en we hebben daar heel wat leuke feestjes beleefd.” De vereniging groeide echter door en op het moment dat het ledenaantal de 250 aantikte werd er onderzocht of een nieuw clubgebouw tot de mogelijkheden behoorde. “Kijk maar om je heen, dat was het geval” zegt Carl trots. “We wilden niet te groot en vooral een knusse en moderne uitstraling creëren en dat is wel goed gelukt.”
Geen prestatievereniging
Met een eigen accommodatie en een ledenaantal schommelend tussen de 200 en 300 leden is MHC Lemmer in korte tijd uitgegroeid tot een stabiele vereniging in Lemmer. Een vereniging ook waar het vooral draait om plezier. Carl: “We zijn een club in de provincie en zoals al deze verenigingen kampen we met een seniorenprobleem. We hebben heel veel jeugd, maar als ze achttien zijn gaan ze studeren en ben je ze kwijt. Dit gaat ten koste van de eerste elftallen. We hebben sinds twee jaar wel een dames 1 en daar zijn we heel blij mee, maar een Heren 1 kunnen we momenteel niet op de been brengen. Al zouden we dat wel graag willen. We zijn echt een verenging waar het plezier voorop staat. We zijn geen prestatievereniging.” Marijke speelde bij de Dames 1, maar door knieproblemen deed ze een stapje terug naar de trimmers. “We willen wel altijd winnen hoor en als het fluitje gaat zijn we bloedfanatiek. Dat is zo bij de Dames 1, maar ook bij de trimmers. Plezier en gezelligheid gaan daarmee samen en dat kun je hier altijd vinden op de hockeyclub.”
Lees ook
