Column Sarah Storm-Corona, een blik op de toekomst

Sneek- Wekenlang in lock down. Hoe zitten we er zelf bij? Alle coaching en hulpverlening gaat nu over het draadje. Cliënten die in eerste instantie wilden uitstellen tot na de crisis, zijn daarna ook digitaal gegaan. De crisis vraagt om flexibiliteit. Zelf staan we strak van de vitaminen. Lokale winkelier blij, onze inkoop compenseert de dalende omzet. We bewegen meer, voelen ons energieker dan ooit, maar zijn flauw van al die challenges op social media. Iedereen die het waagt ook maar één fletse kinderfoto op onze timeline te plaatsen, ontvrienden we ter plekke. Weg met die sepia beelden, buiten schijnt de zon. Er is sinds het begin van de crisis geen druppel regen gevallen en de perkjes en tuintjes van Nederland staan volop in bloei. We besteden meer aandacht aan familie en vrienden en doen boodschappen voor buren die we voor corona niet kenden. Ja. Thuiswerken. Met kinderen. Een hel. Maar we weten wel weer waarvoor we het allemaal doen. We ervaren zin en betekenis, sommigen voor het eerst in hun leven. Tegelijkertijd voelt het alsof we in de eindtijd terecht zijn gekomen, met dank aan de media én sociale media en iedereen die teksten als post plaatst die op een testament lijken: ‘ik schrijf dit niet voor anderen, maar voor mezelf, zodat Facebook ‘m over precies twaalf maanden toont als herinnering.’

Bij het lezen van het Facebook-bericht speelt een krakende grammofoonplaat en kunnen we ons niet aan de indruk onttrekken dat we ergens op de achtergrond een aggregaat horen zoemen. De hele avond staren naar een brandende kaars recht voor ons op tafel. Een troosteloos schaaltje pinda’s ernaast. Ongebrand. Ongezouten. De kroeg bezoeken kan al maanden niet meer en zelfs de vakanties naar Videoland zijn geannuleerd. Elektriciteit als nutsvoorziening is alleen nog beschikbaar voor ziekenhuizen, maar gelukkig is de benzineprijs zo ver gedaald dat we het ons kunnen veroorloven het aggregaat voor de deur tien minuten per dag te laten draaien om onze timeline af te scrollen op zoek naar jouw babyfoto’s. Als de corona-app begint te zoemen is het onze tijd om naar de supermarkt te gaan. Het algoritme zorgt ervoor dat je op dat moment de enige bent, maar de winkel is alleen toegankelijk nadat een medewerker in astronauten-pak je temperatuur heeft opgemeten. Je loopt terug over een lege parkeerplaats en gooit een pak keukenrol op de achterbank om thuis doormidden te zagen. Toiletpapier nog steeds niet verkrijgbaar. Je auto ziet eruit als iets uit Mad Max (garages gesloten) en jij ziet eruit als één van de hoofdrolspelers (toen de kapperszaken opengingen bestond er geen geld meer). NEE!

BRRR: Snel terug naar 2020, terug naar vandaag

 We hebben de afgelopen weken ontzettend veel leuke, nieuwe, lieve mensen ontmoet. Of mensen die we uit het oog verloren waren opnieuw gesproken, mede door onze LIVE shows op Facebook en doordat mensen reageerden op onze columns of ideeën aandroegen om over te schrijven. Over deze columns gesproken, we hopen dat we iets toevoegen aan het leven van alledag in corona-tijd. Bezinning. Normalisering. Want vroeg of laat zullen we de draad weer oppikken met z’n allen. En in de tussentijd kunnen we er maar beter het beste van maken. Door je uit te dagen anders te kijken naar zaken die je vanzelfsprekend vindt. Of luchtiger. Iets met een lach en een traan. Maar altijd iets dat je aan het denken zet.

Sarah Storm is coach bij Univogue. Als gecontracteerd hulpverlener worden trajecten van Univogue vergoed in heel Súdwest-Fryslân. www.facebook.com/univogue

Foto: Jolanda Siemonsma Fotografie