Onvoorstelbaar Hoe in twee weken De wereld kan veranderen En wij in verwarring Naar buiten kijken Overspoeld door feiten Waar we achteraanlopen Zonder te weten waarheen Hoe goed wij ook door de jaren heen Hebben geleerd De kop in het zand te steken Zelfs ondergronds Dringt het nieuws tot ons door En worden wij Wakker geschud Door stilte
Stilte in straten Stilte In de beelden Waar we naar kijken Met andere ogen Die misschien Weer opnieuw moeten leren zien
Tot zover Het begin van deze lente Die ons voorkomt Als het eind der tijden De rest van het leven Om ons heen Fluit er maar op los Komt uit de knop En bloeit open Vogels leggen eieren Met een optimisme Die ons vreemd is De magnolia Is gezegend Ze kan de krant Niet lezen En de schaduw van een zwaluw Stijgt boven zichzelf uit En vliegt De zomer tegemoet
Maar onze nachten Zijn stil De straten hebben hun stem verloren Wat anders kunnen wij Dan blijven dromen En geloven In een overwinning Op een tegenstander Die onzichtbaar is Maar eerst afstand nemen Van alles Om te weten Wat je mist Als het er niet meer is
Dat is misschien Wat wij weer moeten leren Een nieuwe tijd ontdekken Door ons In onszelf te keren
Stef Bos
Foto Henk van der Veer
Lees ook
