Laura van den Akker: “Het leven is te kort om slechte wijn te drinken”
Ze bleek een zeldzame vorm van reuma te hebben, en door een brand raakten Laura en haar vriend hun huis kwijt. Desondanks blijft ze positief. “Ik kijk altijd naar wat ik wél heb. Ik ben een heel gelukkig mens.”
“Mijn lijf doet het niet, ik leef echt als een bejaarde. Zo rust ik in de middagen en ga ik ’s avonds vroeg op bed. ’s Morgens sta ik op met stramme gewrichten en loop ik eerst een stuk om ‘warm te draaien’.” Aan het woord is Laura van den Akker, vinologe en eigenaresse van ‘de Wijnschuur’ in Heerenveen. We ontmoeten Laura in haar wijnwinkel aan de Herenwal, waar ze vertelt over haar passie voor wijn en hoe ze met de uitdagingen in haar leven omgaat. Laura haar veerkracht is bewonderenswaardig. “Ik ben gelukkig positief ingesteld. Ik had altijd heel veel energie en was een echte kroegtijger. Meestal was ik degene die, bij wijze van spreken, het licht uitdeed bij sluitingstijd. Dat is nu anders, maar ik kan nog werken en ik doe werk waar ik blij van word.”
Passie voor wijn
In haar prachtige winkel staan heel veel verschillende soorten wijnflessen. “Ik vind wijn erg lekker, en het is fascinerend hoeveel verschillende soorten wijn er gemaakt worden en hoe verschillend ze smaken. Ik geniet er heel erg van. In mijn winkel heb ik wijn van 5 tot 99,95 euro staan, voor ieder budget is er een lekkere wijn te vinden.” Naast de verkoop geeft Laura ook wijnproeverijen. En elke laatste zaterdag van de maand is de winkel bovendien een uur langer, tot 18.00 uur, open.
“We trekken dan tien tot vijftien wijnen open die gratis geproefd kunnen worden, met bijpassende hapjes. Die wijnen zijn op dat moment tegen speciale actieprijzen te koop.” Helaas kan ze zelf, door haar ziekte, de wijn minder goed proeven en kan ze maar beperkt wijn drinken. Toch geniet ze er nog volop van. “Elk weekend, iedere zaterdag, loop ik door de winkel en kies ik de lekkerste wijn uit om te drinken. Het leven is te kort om slechte wijn te drinken.”
Wijn is een levenslange passie van Laura. Ze deed de Hotelschool, werkte veel in de horeca en volgde een opleiding tot vinoloog. Vanuit de schuur naast hun huis aan de Stationsstraat startte ze met het verkopen van wijn. En in 2015 opende ze haar eigen winkel ‘de Wijnschuur’ aan de Herenwal.
Brand
Vlak voor de opening van ‘De Wijnschuur’ verwoestte een uitslaande brand het huis van Laura en haar vriend. Wonder boven wonder bleef de schuur aan huis, waar al haar wijn stond, onbeschadigd. Laura verhuisde de wijn naar het nieuwe pand, maar alle andere bezittingen was ze kwijt. “We kwamen terug van een vakantie op Kreta, en alles was weg. Het enige dat we hadden, was een koffer met zomerkleren. Het was heel naar, en je kunt erin blijven zwelgen, maar wie wordt daar beter van? En uiteindelijk zijn de meeste spullen vervangbaar.” Laura en haar vriend woonden tijdelijk in een ander huis, terwijl hun huis aan de Stationsstraat werd opgebouwd. “Ik keek er zo naar uit om weer in ons eigen huis te wonen. Toen het eindelijk zover was, voelde het toch niet goed. Het was alsof de ziel uit het huis was, ook al zag het er prachtig uit.”
Het paar hakte de knoop door en verhuisde in 2019 naar de wijk Skoatterwâld. “Het is daar zo stil, zalig! We wonen er heerlijk en hoeven niet meer terug.”
Syndroom van Sjörgen
Laura had al langer klachten, die ze niet goed kon plaatsen. “Ik had al een tijdje last van een droge mond. Het zal wel spanning zijn, dacht ik. Maar ook mijn ogen waren zo droog, de contactlenzen bleven eruit vallen. Bovendien was ik heel erg moe.” Mensen om haar heen dachten dat ze niet lekker in haar vel zat. “Maar dat was het niet, want ik voelde me gelukkig. Doordat ik de klachten niet kon plaatsen, ging ik aan mijzelf twijfelen.” Toen een speekselklier ontstoken raakte, kwam ze via haar huisarts bij de kaakchirurg van Tjongerschans terecht. En die bleek, toevallig, afgestudeerd te zijn op het Syndroom van Sjörgen, een chronische reumatische auto-immuun ziekte. De diagnose was snel gesteld.
“Door deze ziekte drogen de slijmvliezen in mijn lichaam uit en heb ik reumatische klachten. Je ziet niets aan me, maar de ziekte heeft veel impact op mijn leven.” Om met deze klachten haar bedrijf te kunnen blijven runnen, heeft Laura meer personeel aangenomen. Ook neemt ze veel tijd voor rust en ontspanning. “En mijn vriend, die 66 jaar is, gaat bijna met pensioen. Hij weet het nog niet, maar dan gaat hij mij helpen,” lacht ze. Maar dan, op serieuze toon: “Als hij er niet zou zijn, had ik al moeten stoppen met ‘De Wijnschuur’. Het lukt mij niet meer om pallets wijn te stapelen.”
Lions 2.0
Naast haar eigen onderneming is Laura van den Akker ook maatschappelijk betrokken. Ze maakt deel uit van de serviceclub Lions Heerenveen2.0. “De Lions Heerenveen 2.0 is een fijne groep mensen. Ik voel me geaccepteerd en hoef me tegenover hen niet te verantwoorden als het even niet gaat. Wij zetten ons in voor lokale goede doelen, zoals het organiseren van een kerstdiner voor ouderen, elk jaar bij hotel Tjaarda. Ook hebben we twee jaar geleden een uitje naar het Kameleondorp van Terherne georganiseerd voor kinderen van wie de ouders minder draagkrachtig zijn. Hier word ik heel erg blij van. Het is toch prachtig dat ik het zo goed heb, dat ik iets voor anderen kan betekenen? Ik kijk altijd naar wat ik nog wél heb. Ik ben een heel gelukkig mens.”
Door Marije Nutma
Lees ook
