Expositie Reinder Homan en Sofie Hupkens bij Galerie Bax Kunst
Uit zijn verfijnde sfeervolle landschappen en natuurstudies blijkt de enorme beheersing van de etstechniek. Homan weet zijn onderwerpen met een schijnbaar speels gemak vast te leggen in zink en koper. De onderwerpen zijn meestal ontleend aan de natuur van het gebied dat hem het naast aan het hart ligt: Noord-Nederland. Het karakter van deze omgeving weet hij als geen ander te treffen. Net als de weidse met riet begroeide IJsselmeer kusten of de soms geheimzinnige Drentse en Gaasterlandse bossen. In een vaak zeer doorwerkt patroon van fijne lijntjes, soms ondersteund door zachtgrijze aquatintpartijen, zo kenmerkend voor zijn manier van werken, weet hij daarnaast het wezen van één bepaalde boom of plant in zijn ets te vangen.
Over het waarom van zijn werken, schreef Reinder Homan onlangs: ‘Het fluisterende riet op een heiige herfstochtend. De eik ooit geplant door een boer om de grens van zijn akker te markeren en die er vele ‘plantertjes-dood’ later nog steeds staat, met zijn machtige armen en toch zo zachtmoedig ruisend gebladerte. Maar ook zijn soortgenoot, pas een paar jaar oud met een glanzend stammetje vol moed het licht zoekend, of het verre ganzengegak in een ‘bevroren’ winternacht.
Werk van hem is o.a. opgenomen in de collecties van het Rijks Prenten Kabinet te Amsterdam, Museum Boymans- van Beuningen te Rotterdam, het Drents Museum te Assen, het Fries Museum te Leeuwarden, Museum Möhlmann te Venhuisen, de ING bank, de Gasunie te Groningen, de NAM te Assen en het Hunt Institute for Bontanical Documentation te Pittsburgh USA.
Sofie Hupkens werd in 1952 in São Paulo geboren
Ze volgde de beeldhouwopleiding aan de Academie voor beeldende kunsten Sint Joost in Breda en studeerde daar in 1974 cum laude af. In 1976/1977 werkte ze bij professor Arthur Spronken op de afdeling beeldhouwen van de Jan van Eyck Academie in Maastricht. Na haar studie in Breda en Maastricht kreeg ze een studiebeurs voor de faculteit Letras e Artes aan de Federale Universiteit van Rio de Janeiro. Naast daar te hebben gewerkt op de afdeling grafiek en beeldhouwen heeft ze zich er verdiept in de kunstgeschiedenis van Brazilië. Vervolgens vestigde ze zich in Amsterdam. Sinds 1991 woont en werkt ze samen met haar man Reinder Homan in Bakhuizen.
Werk van haar is in bezit van o.a. het Rijk, de gemeente Amsterdam, verschillende andere gemeenten, bedrijven en particulieren. Haar lijst van tentoonstellingen is omvangrijk en telt niet alleen groepstentoonstellingen, maar ook vele solotentoonstellingen in binnen- en buitenland.
De menselijke gestalte staat in haar werk centraal en is tevens haar grootste inspiratiebron. In een ingetogen en soms verstilde vormentaal zoek ze steeds naar een sublimering van emoties. Met de figuratie als basis kan een beeld gaandeweg door stilering naar abstractere vormen groeien.
Naast het vrije werk voert ze ook regelmatig opdrachten uit voor gemeentelijke overheden, bedrijven en particulieren. Voorbeelden van door haar uitgevoerde beelden in de publieke ruimte zijn: Het monument voor ‘Het Jordaanoproer’ op de Noordermarkt te Amsterdam, het monument voor de Tweede Wereldoorlog in Delft, het monument voor de cartografen Waghenaer en van Linschoten in Enkhuizen, ‘De Turfboot’ van Nijega (Smallingerland) en ‘De monnik Uffing’ op de Merke in Workum. Met name opdrachten met een historisch thema hebben haar belangstelling.
Het materiaal waar ze mee werkt is brons, een duurzaam materiaal dat door zijn warme en waardige uitstraling een extra dimensie aan een beeld geeft en bovendien goed bij haar vormentaal past. De finissage van deze expositie is op 3 november 2018 om 16.00 uur. Dit is tevens de laatste expositiedag.
Lees ook
