Hens aan dek bij de Sneker Pan: Jurjen van der Pal
Stukje natuurkunde Jurjen is peiler. “Het skûtsje heeft twee zwaarden; ik peil steeds de diepte voor beide zwaarden. De druk van de wind zit in de tuigen. Die probeer je op te vangen met de zwaarden door te zorgen dat het schip maximale diepte houdt. Anders wordt het weggezet. Dat is een stukje natuurkunde: het gouden punt, het equilibrium tussen de bodem en het zwaard. Elke keer als we overstag gaan, stap ik tussen de tuigen door naar de andere kant van het schip. Af en toe is dat wel een beetje ‘knoffelich’.’
Jongensdroom die uit komt “Peiler zijn is een natte hobby. Kijk maar naar mijn sokken. Na elke wedstrijd zijn die nat. Meestal ben ik nat tot aan mijn middel toe. En als het heel hard waait zoals op Terherne, dan is alles nat. Maar ik vind het prachtig; ik heb het zeilen van huis uit mee gekregen. Ik heb met mijn vader (ook een echte zeiler) gezeild en ook de Sneekweek gewonnen. Dat ik nu op een skûtsje zeil is een jongensdroom die uit komt.’
(N)iets mee krijgen van de wedstrijd “Behalve op Stavoren en Lemmer krijg ik niets mee van de wedstrijd. Op het IJsselmeer bij Stavoren is het zo ongelooflijk diep, dat ik eigenlijk niets hoef te doen. Alleen bij de ingang van de baai is het belangrijk om te peilen; daar is het ondieper. Maar op ander water is dat minder. Dan heb ik van onze positie geen idee. Net zoals ieder van de andere bemanningsleden. Het is niet aan ons om je daarover druk te maken.”
Op nekhoogte van de giek “Op het skûtsje zijn we van elkaar afhankelijk. We moeten vertrouwen hebben in elkaar en dat vertrouwen heb ik. Ik zit op nekhoogte van de giek. Ik vertrouw erop dat de jongens achterop de giek onder controle hebben en weten waar ze mee bezig zijn. Als ze hem laten ploffen, ligt mijn nek er af. Onderling communiceren we simpel; door oogcontact of door een korte aanwijzing, zoals ‘dieper’.“
Doorgaan “Soms gaat het even wat minder. Dan moet je doorgaan, je niet laten kennen. Je ding zo goed mogelijk blijven doen en zien wat er uit rolt. Tijdens de wedstrijd op Elahûzen resulteerde dat in een mooie eindplek.“
Controle in extreme situaties “We hebben een goede voorbereiding gehad; we hebben goed getraind. Daardoor hebben we vertrouwen in de schipper en in de ploeg gekregen. Elke training was er een behoorlijke wind en we hebben het schip in extreme situaties in controle kunnen houden. Zaterdag op Stavoren bonkte het en spatte het, maar dan weten we: er is niets aan het handje. Als we ook met licht weer kunnen trainen en de rust kunnen bewaken, dan kunnen we snel bij de eerste vijf zitten.’
Tekst: Riemie van Dijk - Foto’s: Richard de Jonge & Thom Koehoorn
