Waterpoort Boys onmachtig
Die nederlaag was aanvankelijk op het zonovergoten Schuttersveld ‘nicht im Frage’ want in de openingsfase bouwde Waterpoort Boys een overwicht op en werden de gasten uit de kop van Overijssel teruggedrongen. De Snekers waarbij Robert Minks in tegenstelling tot voorgaande weken weer in de spits speelde - zijn plek werd in de achterste linie overgenomen door de al genoemde Jordi Heerings - wisten dat overwicht niet in kansen te vertalen. Dat laatste lukte Willemsoord ook niet, maar na twintig minuten hielp Waterpoort Boys de gasten letterlijk in het zadel. Stefan Kroon liet de bal van de borst springen, waarna Joris Kramer het gespikkelde monster oppikte en vervolgens doelman Stefan Rijpkema geen kans liet. Toen de bezoekers die marge zes minuten later na weer een fout ‘im defensiven Bereich’ bij de Wéé Péé Béé uitbouwden, gingen de kopjes aan Sneker zijde naar beneden.
Waterpoort Boys oogde als een aangeslagen bokser en hoewel de ploeg het daarna wel probeerde, ontbrak de overtuiging om het bepaald ook niet groots spelende Willemsoord op de pijnbank te leggen. Sterker nog, de achterstand had nog groter kunnen uitvallen, doch de ploeg van trainer Hennie Rijke weigerde in de slotfase van de eerste helft een uitgelezen mogelijkheid voor open goal te benutten. Na de thee was het hetzelfde laken en pak en was Waterpoort Boys opnieuw onmachtig. Dat werd net als in de eerste twintig minuten van de wedstrijd door Willemsoord overigens naadloos gekopieerd, maar die ploeg hoefde ook zo nodig meer. Willemsoord kon rustig achterover leunen en wachten op een foutje van de tegenstander. Dat foutje kwam in de allerlaatste minuut en het was Erik Zondergeld die op de valreep nog een duit in het zakje deed (0-3).
Waterpoort Boys dat komende dinsdag Nijland ontvangt, zakte door deze nederlaag in de derde klasse A naar de voorlaatste plaats. Die plaats die recht geeft op een herkansing, dankt de ploeg echter louter en alleen aan het feit dat men over een beter doelsaldo beschikt dan hekkensluiter QVC. Het is echter vijf voor twaalf op de geel-blauwe kant van het Schuttersveld, waarbij voor het ontlopen van de promotie-/degradatieplekken inmiddels zoiets als een klein wonder nodig is.
Bron: www.pengel.weebly.com
