Armoe troef bij TOP ‘63 - Waterpoort Boys
Het was een wedstrijd die alle aspecten van een degradatieduel had en waarin voetbal moeilijk te ontdekken viel. Alleen qua hardheid bleef het binnen de perken. Toch liet de arbiter van dienst zeven gele kaarten noteren en daar zullen ze bij het Koninklijk Nederlands Verbond van Boetes wel blij mee zijn. Daarvan had die van Robert Minks overigens evenzo goed een andere kleur kunnen hebben, want de verdediger hield na een slippertje zijn tegenstander vast en belette hem daarmee een vrije doortocht. Voor dat moment hadden beide ploegen elk een poging ondernomen, maar zowel die van de thuisclub als die van Waterpoort Boys kwam niet in de buurt van de het door het aluminium begrensde vlak. Pas na dik tien minuten kwam Marcel Hempenius met een geplaatste bal iets dichterbij, doch zijn inzet sorteerde evenals even later een wanhoopsschot van TOP ‘63 geen effect.
Waterpoort Boys probeerde wel te voetballen, maar was vooral in de eindfase zeer slordig, terwijl TOP ‘63 vooral de lange bal hanteerde in de hoop, dat er één goed zou vallen. Alleen bij een aanval over rechts die werd besloten met een listig overstapje en een schot over, liet de thuisclub iets zien dat op voetbal leek. Voor de rest was het een kwestie van op goed geluk en dat resulteerde in de slotfase van de eerste helft in een schot uit de draai. Doelman Stefan Rijpkema was echter alert en dat was hij even later ook, toen een vuurpijl door zijn defensie werd gemist. Op slag van rust schreeuwde alles en iedereen bij de thuisclub om een strafschop, maar de referee hield de lucht in de longen, zoals hij dat eerder ook deed toen Jesse Kribben in de zestien in de rug werd geduwd. Duwtjes behoorden overigens wel tot de specialiteit van de leidsman, want het spel lag zowel in de eerste als de tweede helft vanwege nauwelijks waarneembare overtredingen ontelbare malen stil. Die tweede helft begon overigens met wat dreiging van de zijde van de thuisclub. Na een vrije trap verdween een kopbal echter ruim voorlangs en even later was Kevin Kedde op tijd ter plekke om de angel uit een TOP-aanval te halen.
Vervolgens brak de beste fase van Waterpoort Boys aan, doch de druk van Sneker zijde resulteerde niet of nauwelijks in kansen. Zo werd een countermogelijkheid slordig uitgespeeld en kwam een combinatie met invaller Casey Spoelstra uiteindelijk op dood spoor terecht. Diezelfde Spoelstra bediende in de 70ste minuut Tim van der Werf. De spits leek daarmee de beste kans van de wedstrijd te krijgen, maar had uiteindelijk teveel tijd nodig. Van der Werf speelde in tegenstelling tot vorige week toch al niet een sterke partij. Dat gold eigenlijk voor heel Wéé Péé Béé en ook TOP ‘63 wist negentig minuten lang geen hoofdrol voor zich op te eisen. Daarop werd echter beslag gelegd door de man in het zwart die in de slotfase bij een paar normale duels nog een drie keer naar zijn borstzak greep. Zo kreeg Kevin Kedde geel, waarbij een slaande beweging van zijn tegenstander vreemd genoeg onbestraft bleef, ging Stefan Kroon op de bon en mocht Ron Huitema nadat de leidsman nota bene zelf in de weg liep, in de slotminuut na een sliding op de bal met een tweede gele kaart inrukken.
?Het betekende een triest einde van een al even trieste wedstrijd. Een wedstrijd waarbij men als toeschouwer meer tranen in de ogen kreeg dan bij wijze van spreken bij het schillen van een kilo uien. Want bij hetgeen beide ploegen lieten zien was zoals hiervoor al werd aangestipt, vooral armoe troef.
Bron: www.pengel.weebly.com
