De Sneker Pan: De dag van schotenman Hilbert Jan Kroon
Hilbert zelf stapte zo’n 10 jaar geleden in de wereld van het skûtsjesilen. “Ik heb jaren meegezeild in de IFKS en toen het skûtsje waarop ik zeilde verkocht werd, dacht ik: hier houdt het op. Maar mijn vriendin Miriam kent Dinie en Dinie vroeg of ik weer wilde zeilen. Ja, zeker wilde ik dat. Maar zeilen in de SKS houdt meer in. De lat ligt hoger dan bij de IFKS en het is professioneler. Je gezin moet er achter staan, anders kun je deze mooie sport niet beoefenen. Miriam stond er achter en zo maakte ik de stap”. In 2016 stapte Hilbert aan boord bij Douwe Visser en werd direct kampioen. En: “Winnen verveelt nooit.”
De dag van vandaag startte met een bakje koffie en een voorbespreking. “Ik ben degene die het weer inbrengt. De keuze van de trim en van de giek is gebaseerd op het weer. De voorspellingen van vandaag spraken van windkracht drie (in buien vier) en onweer. Vanwege te weinig wind hebben we vandaag niet ingezeild. Wel zijn we eerder dan anders het water opgegaan, want dan heb je een beter weerbeeld. Dan doen we nog wat kleine dingetjes: een stropje hier of daar.” Hierna volgde de voorbereiding op de start. “Jappie en Sjoerd maken een startplan, we varen wat heen en weer en houden de tijd in de gaten. We hadden een hele mooie start en het schip liep op dat moment goed. Maar na een stuurboordslag moesten we achter de andere skûtsjes langs draaien en werd het een lastige wedstrijd.
Op de één of andere manier liep het skûtsje daarna niet super”. Waar dat aan ligt? “Dat kan aan heel veel dingen liggen: de mast, het zeil. Elke dag proberen we wat we zien en voelen (bijvoorbeeld aan het roer) aan te passen naar de volgende dag. Dat is het proces waar we nu midden in zitten. Ik ervaar het als een emotionele achtbaan, een rollercoaster met ups en downs. Het gebeuren dit jaar is onrustig en hectisch, want alles -materiaal en bemanning- is nieuw. Maar we doen alles wat mogelijk is om aan boord de rust te bewaren en samen beter te worden. We houden elkaar scherp, spreken elkaar aan op fouten, want daar leer je van.”
De reacties op facebook naar aanleiding van de wedstrijd op Stavoren komen binnen. Hilbert vindt het moeilijk om niet te reageren op wat voorbij komt aan reacties die niet gebaseerd zijn op kennis van zaken. “De Panne heeft jaren meegedraaid aan de top. Mensen denken daarom, aan het skûtsje ligt het niet. Het zal wel aan de bemanning liggen. We doen ons stinkende best, maar moeten nog op elkaar ingespeeld raken en een geheel raken. Ik zie progressie, we worden een steeds beter team.”
Voor zijn werk is Hilbert veel van huis. “Ik vertrek maandagochtend om vier uur en kom dondermiddag weer thuis. We leggen koeltechnische leidingen aan bij onder andere zuivelfabrieken door heel het land en in het buitenland. Iedere zondag staat in het teken van de Sneker Pan”. De Sneekweek heeft Hilbert grotendeels aan zich voorbij laten gaan. “Ik mag graag stappen, maar ben alleen op zaterdagavond uit geweest.” Hilbert heeft jarenlang geturnd, “dat is een individuele sport maar Skûtsjesilen is een teamsport. Je laat je team niet zitten, daarom wil ik fit zijn. Deze week zijn Chris en Rico ziek geweest, daar moet je rekening mee houden.” Vandaag is er een inhaalwedstrijd op Woudsend. “Een sleepstart, omdat de wedstrijd op Earnewâld niet doorging.”
Lees ook
