Sneek - Zondagmorgen tegen een uur of acht, terwijl er een motterig sneeuwbuitje over de goegemeente neerdaalde en het werkelijk stervenskoud was, voeren er twee sportvissers al trollend met hun kunstaas door de Zwette. Een van de twee kreeg beet en ving een snoek van een centimeter of zeventig.
Beter dan die zogenaamde Snoek- en Snoekbaars-vissers die een levend visje (zelfs in het gesloten seizoen) aan hun haak bevestigen en al sjekkies paffend wachten tot er wat gebeurt. En de vis dan ook nog eens houden voor de pan. Of hij nu aan de maat is of niet. Dat noem ik stropen en dierenmishandeling en daar zou de sterke arm best wel eens vaker op mogen controleren.
Goed doorvoed, hetgeen ook een duidelijke indicatie is dat het met de witvisstand in de grachten van en rond Sneek ook wel snor zit. En zette hem na het onthaken voorzichtig terug. Zo hoort het en dat getuigt van een echte sportvissersmentaliteit. ‘ En als jullie nu een vette snoekbaars zouden hebben gevangen? Gaat ie dan ook terug? ‘ Natuurlijk, dat is toch een veel te mooie vis om te houden’ . En dat is de echte sportvissermentaliteit.
