GrootSneek hockeydames SMHC 2 naar winst
Sneek - Het tweede damesteam van de Sneeker Mixed Hockey Club is vanaf vorige week gestoken in prachtige oranje-gekleurde GrootSneek shirt. Uitgever Ying Mellema kwam het damesteam met gepaste trots de shirts aanbieden. Uiteraard houden we de lezers op de hoogte van de verrichtingen van het door GrootSneek geadopteerde damesteam met de wedstrijdverslagen.
Wedstrijdverslag Sneek - GCHC D5
Onze 5e wedstrijd (thuis), tegen alweer een Gronings studententeam, begon bijzonder prettig. Bij aankomst op de club werden we welkom geheten door Ying Mellema, die ons met gepast gevoel voor trots de door hem gesponsorde shirts kwam overhandigen. Fier als een pauw konden we het veld op; wat heb je nou liever, een anonieme bank of de prachtige nieuwssite Grootsneek op je shirt? Wij wisten het wel. Deze flinke boost in onze eigenwaarde was goed om de tegenpartij te imponeren. Want we kwamen natuurlijk om te hockeyen. En te winnen.
De wedstrijd begon en het was weer even aftasten wat we tegenover ons hadden. Binnen enkele minuten was duidelijk dat de dames uit Groningen twee trucjes goed beheersten. Allereerst, het rondspelen via de flanken en terug naar achteren verhieven ze tot een ware kunst. Femke’s uitleg vooraf aan de eerste helft was echter precies wat we nodig hadden om een passende reactie te vinden op deze tactiek. Een goede opstelling tegenover de bal, waarbij weinig ruimte voor pases wordt gelaten, maakt dat de tegenstander vroeg of laat de fout ingaat. Het afwachten is echter een kunst, en het vele lopen om geen gaten te laten vallen voor ons gestel geen eenvoudige opgave. Ten tweede waren de dames ook zeer bedreven in het wegdraaien met de bal. In onze glorie-hockeydagen was dat gewoon afhouden, maar die oude tijd is allang voorbij. Toch was het even zoeken naar de juiste reactie op deze behendigheid. Gelukkig wist onze tijdelijk geblesseerde, en daardoor nu vanaf de zijlijn als spelverdeler optredende Sietske raad. Niet gaan voor de bal, maar voor de fout van de tegenstander. Stick erbij en afwachten.
Dus. Het werd een wedstrijdje ‘afwachten’. Als de score werd bepaald door balbezit was de overwinning zeker niet voor Sneek. Aan de zijlijn geen analisten, maar ik schat dat het balbezit zo’n 70% aan de overzijde lag. Maar, als een stille kaaiman lagen we in het water te loeren naar onze prooi. Oogjes net boven de waterlijn .. en afwachten. Een bijzonder snelle actie van Marije de cirkel in zorgde voor het juiste verrassingseffect. De voorzet naar Elvira resulteerde erin dat de eerste gnoe door ons kon worden verorberd.
Met een 1-0 voorsprong konden we in de rust nakluiven. Sietske nam met ons de tactiek nog eens door, en bevestigde dat we op de goede lijn zaten. De spanning zat er evengoed in, en de strijd was zeker niet gestreden. Onze eigen overspeelmogelijkheden waren minimaal, en vele acties resulteerden in duels die we lang niet altijd wonnen.
Robyn, net terug van huwelijksreis en al na 10 minuten geblesseerd, zat met ijs op de knie op de bank. Geen goed begin van haar seizoen. Femke (W) kwam weer voor het eerst in actie na de komst van haar dochter en deed rustig maar beheerst haar werk op linksvoor. Geen gemakkelijke positie, want moeilijk bereikbaar. De mandekking van de tegenstander was uitstekend. Dit gold ook voor Manja op rechtsvoor, en Elvira in de spits. Het middenveld, met een beheerst spelende Sanne en technisch bekwame Marije wist gelukkig de gaten te vinden. Femke (V) kon als spelverdeler de boel prima aan elkaar plakken. Margot, onze nieuwe aanwinst (en als enige in bezit van clubsokken) kon de boel regelmatig redden door te blijven storen waar de tegenstander vaart maakte.
Zo begon de tweede helft beheerst gespannen, want het eerste goal smaakte naar meer. Het werd tijd voor een strafcorner. Die kwam na de rust al na een minuut of 10. De Kaaiman lag klaar, de gnoe stond te trillen, maar pas bij de 3e rebound kon het beest door Marije getackeld worden met een hoge push over de liggende keeper heen. Lekker.
Het psychologische effect van zo’n tweede goal moet niet onderschat worden, want bij de overzijde waren de dames nu toch in de war. Ze deden het toch volgens het boekje? Een nieuwe strafcorner deed hen pas echt de das om, Femke (V) scoorde een derde goal vanaf de kopcirkel mooi op de plank.
De achterhoede, met Nancy, Doremiek en Mira als laatste man, had zich inmiddels opnieuw geformeerd tot een geolied machientje, waar maar weinig doorheen kwam. Ook hier werd duidelijk, Groningen oogde sterker en behendiger, maar tot een concrete actie van hen in onze cirkel kwam het slechts een enkele maal. Hiermee werd dan behendig afgerekend door keeper Mascha. Het werd nog even spannend in de laatste minuten met een lastige tegenaanval, maar ook deze werd koelbloedig weggezet.
Onze acties in hun cirkel werden daarentegen steeds talrijker. Dit werd beloond met een vierde goal, vanuit een voorzet van Femke (V) op de achterlijn, richting Manja die het kon afmaken met een mooie bal onder de keeper door. Het vele lopen van Manja om maar achter de verdediging vandaan te komen werd alsnog beloond. Die stille Kaaiman in het water had het niet gedacht, maar het werd een echt smulfestijn daar op het veld. De technische skills van de tegenstander bracht hen absoluut niet waar ze wilden. Het over- en terugspelen leek een doel op zich geworden, met weinig focus op de goal. Onze focus daarentegen lag volledig op de punten, daarmee kwamen we soms in de knel, en we vertoonden niet ons mooiste hockey (met uitzondering van de goals, die mochten er wezen), maar het afwachten en toeslaan op het juiste moment bracht ons tot een 4-0 overwinning.
Nelleke.
