Dubbele survivaltitel voor Thygo de Vries (15) van Udiros

De survivallers rennen met bekers water onder de uitdagende hindernissen door om hun teamgenoten, die als apen in de touwen hangen, nat te gooien. Dan moet ook trainer Ydo de Vries eraan geloven. Hij neemt het voor lief. Er is een jaar lang hard getraind en er zijn mooie prestaties neergezet. Op het terrein van Udiros Outdoor in Nieuwehorne praat ik met Thygo de Vries, de vijftienjarige zoon van de trainer. Thygo de Vries mag zich én Nederlands Kampioen survivallen én klassementswinnaar in de leeftijdscategorie 12-14 jaar noemen.

Vijftien jaar en kampioen in de categorie 12-14 jaar? “Ik ben nu vijftien, maar de peildatum ligt aan het begin van het seizoen en toen was ik nog veertien”, legt Thygo uit. Volgend jaar doe ik mee in de categorie 15-17 jaar. In die categorie gaan we over obstakels van vier meter hoog; nu was dat twee en een halve meter. Dan zijn er ook meer combinaties, dus het wordt echt wel zwaarder. Maar hier train ik nu al op. Twee keer in de week doe ik survivaltraining en twee keer in de week een hardlooptraining. Mijn kracht is dat ik na een hindernis goed op hetzelfde tempo door kan lopen.”

Winnaarsmentaliteit

Thygo: “ik heb een goede techniek. Het voordeel daarvan is dat je minder kracht verliest bij de hindernissen.” Die goede techniek, en zijn constante loopvermogen zorgen ervoor dat Thygo dit seizoen (bijna) ongeslagen bleef. “Voor het eindklassement rekenen ze je beste zeven wedstrijden. Zelf heb ik er elf meegedaan. Twee daarvan heb ik niet gewonnen, de rest wel. Waaronder dus ook de run die als Nederlands Kampioenschap was aangemerkt.”

Thygo heeft een absolute winnaarsmentaliteit. Het is dan ook het eerste wat hij noemt als ik hem vraag wat voor hem het mooiste is aan de sport. Maar er is meer dan winnen. “Het plezier maken en genieten van de run vind ik mooi. Ik heb niet per se een specifieke hindernis waar ik bij een run naar uitkijk, of die voor mij een echte uitdaging is.” Uitdagend zijn wél ‘de elementen’, meent Thygo. “Het mooie van deze sport is dat het in elk seizoen kan. In de winter heb je te maken met extra kou. Koude handen, hoe ga je daar mee om? En in de zomer heb je de hitte en hoe je daar het beste mee om kan gaan.” Het verschilt per persoon wat je het meest ligt, volgens hem. De ontberingen in de zomer of juist de barre omstandigheden in de winter. Als ik Thygo vraag naar runs die hem het meest bijgebleven zijn, waren dit de runs in Dinxperlo en Kootstertille. “Bij die runs lag er sneeuw en was het koud. In Kootstertille zat ik in de eerste startgroep; overal lag nog sneeuw op de balken.” Dromerig zegt hij: “Dat was mooi!”

Jezelf overwinnen

Trainer én vader Ydo de Vries vertelt over de survivalruns: “Het is een veelzijdige sport. Als trainers hanteren we de CLUSK methode: coördinatie, lenigheid, uithoudingsvermogen, snelheid en kracht; vijf dingen die in een training moeten zitten. Bij survivallen zit dit er allemaal in. Dat is het fysieke deel. Het is ook een mentale sport. We trainen altijd, behalve bij onweer. Dus of het nu dertig graden is of min tien, we trainen.” Ook nu komen de elementen ter sprake. “Je leert je grenzen kennen en je zult merken dat die opschuiven. Grenzen zijn voor iedereen weer anders. Waar Thygo een run wil winnen, kan het voor een ander een overwinning zijn om überhaupt te finishen. Dat maakt het een hele complete, veelzijdige sport. Hier zit ook het teamelement. Je deelt veel in trainingen, kent elkaar en weet wat ieders overwinning is.”

Je grens aangeven is iets wat vooral kinderen goed kunnen, meent Ydo de Vries. “Kinderen vanaf zeven jaar kunnen al meetrainen. Wat we bij kinderen zien is dat een kind wat hij of zij niet durft ook niet doet. Als je het een kind zelf laat ontdekken, dan gaat het kind het doen. In zijn eigen tempo. Dat maakt het een hele veilige sport. Daarbij beginnen we natuurlijk met de technieken aanleren, mogen ze niet op de hoogste hindernissen, gelden er regels en maken we afspraken met elkaar.”

Trotse vader

Hoe is het voor Ydo de Vries om om trainer én vader te zijn van Thygo. “Ik ben clubtrainer bij Udiros Outdoor, maar Thygo is ook mijn zoon. Bij een run ben ik dan ook net iets meer betrokken bij Thygo dan bij anderen. Net als andere ouders vind ik het ook leuk om mee te fietsen met de run. Als vader. Net zoals ik bij korfbal langs de lijn stond.”

Door: Annemarie Overbeek