Franka: “De Heamiel-lunch is traditie en ik ben trots dat ik daar deel van uitmaak”
Een Heamiel zonder vrijwilligers? Dat is simpelweg ondenkbaar. Eén van die vaste gezichten is Franka Vermeulen, inmiddels al jaren hét gezicht van de Heamiel-lunch. Met een natuurlijke flair en een groot horecahart ontvangt ze elk jaar weer tientallen gasten aan de lange hooitafels.
“Het is eigenlijk begonnen via mijn ex-man,” vertelt Franka. “Hij zat in het Heamielcomité en zo rolde ik erin. Vijftien jaar geleden organiseerden we al een pubquiz achter bij de pizzeria, gewoon met wat tafels en stoelen. En toen ging het balletje rollen.”
Via vrienden kwam ze bij het aanschuifdiner terecht en inmiddels is de Heamiel-lunch al jaren haar vaste taak. “Je wordt echt een club samen. Ik serveer uit, zorg dat iedereen zich welkom voelt en vermaak de gasten een beetje. Als gastvrouw ben je het gezicht van die middag.”
En dat gezicht wordt elk jaar weer vrolijk begroet. “Mensen komen echt voor de hooidames, daar draait de lunch om. Dat vinden ze machtig. En natuurlijk is er ook altijd een artiest. Het is gewoon een gezellige samenkomst van bekende Bolswarders.”
De lunch is een traditie op zich. “De burgemeester, wethouders, vertrekkende comitéleden en hooidames – allemaal aan die grote tafel. Het is een moment van afscheid én van verwelkoming.”
Voor Franka, geboren in Den Haag en ooit naar Bolsward verhuisd voor de liefde, voelt de lunch als haar tweede natuur. “Ik ben een horecamens, dit is wat ik doe. Het is lachen, gieren, brullen, maar ook hard werken. Opbouwen, aansturen, opruimen.”
Hoewel ze zich niet geroepen voelt om in het comité te zitten, draagt ze graag haar steentje bij. “Een dagje meelopen vind ik leuk, maar ik houd ook van zelf feestvieren,” grinnikt ze.
“De lunch volgt elk jaar hetzelfde vertrouwde verloop: ontvangstdrankje, yoghurt met krenten, een broodje, een drankje en natuurlijk eindigen we met de polonaise als de nieuwe hooidames binnenkomen. Met en voor Bolswarders – dat maakt het zo mooi. Het is veel werk, maar echt alles waard.”
“Heamiel Concours is voor mij hét hoogtepunt van het jaar”
Het Heamielconcours staat weer voor de deur, en de organisatie is al maanden volop bezig met de voorbereidingen. Voor Lobke Walinga is dit het achtste jaar dat ze deel uitmaakt van het team. Als fanatiek amazone voelt ze zich hier helemaal op haar plek.
“Als kind hielp ik al als schrijver bij de jury, dat vond ik geweldig. In 2018 mocht ik aansluiten bij de organisatie, en inmiddels kijk ik elk jaar uit naar dit mooie evenement.” Naast haar werk voor het concours is Lobke actief als instructrice, paardensportmasseur én traint ze jonge paarden bij verschillende stallen.
De organisatie van het concours begint al in november. Dan wordt de wedstrijd aangevraagd bij de KNHS, rubrieken worden ingepland en de eerste vergadering volgt begin januari. “We regelen alles zelf: officials, vrijwilligers, sponsoring, aankleding, catering, het onderhoud van de banen… er komt veel bij kijken.”
Uitdagingen zijn er ieder jaar. Denk aan slecht weer, hitteprotocollen, of zoals tijdens corona: afgelastingen. Dit jaar is er een nieuwe samenstelling van het bestuur, wat ook weer schakelen is. “Gelukkig hebben we een enthousiast en gemotiveerd team.”
Wat het Heamiel Concours uniek maakt? “De sfeer! Het is onderdeel van het Heamielfestival, dus er is niet alleen sport, maar ook volop gezelligheid in de stad. En we hebben altijd veel deelnemers, mede dankzij de goede bodems en het brede programma.”
Dit jaar zijn er naast dressuur en springen ook weer mooie extra rubrieken zoals mennen, Subtop dressuur en Bixie & Friends voor de jongste ruiters. “Hopelijk heb ik zelf ook nog tijd om mee te doen met één van mijn paarden!”
Lobke sluit af: “Het mooiste is de verbinding tussen ruiters, vrijwilligers en publiek. Iedereen doet zijn best, en samen maken we er iets prachtigs van.”
