Een rustig ochtendje in juli verwachtte ik, niets is minder waar…. al fietsend door de nauwe steegjes kom ik vanaf de Eewal de hoek om, de Loswal op, het begin van de kom. Ik heb de gang erin en roep, ‘goedemorgen, havenmeester!’ Er komen opeens twee herdershonden op me afgerend . Ik ben niet bang voor honden maar dit is toch wel erg intimiderend. Ik stap langzaam mijn fiets af en blijf stokstijf stilstaan. Ik ben ervan overtuigd dat ik gebeten zal worden. De honden grommen en een laat zijn tanden zien. Als ik weer wat rustig ben geworden raap ik mijn moed bijeen en zeg streng;’ Zit!’ En warempel een gaat er zitten, de ander is ook rustiger. Geen mens ziet me en er is niemand aan boord van de boot aan de Loswal. Nou, boot is een groot woord; het is een achenebbisj drijfijzer, roestig met afgebladderde verf, oude lappen wapperen.
Langzaam pak ik mijn fiets en druip af en vervolg mijn weg langs de kom. Meisjes op een boot vertellen me dat de jongen op de asociale boot rondloopt in Woudsend, met ontbloot bovenlijf en een tulband van handdoeken om zijn hoofd. Door de loslopende herders durven de kinderen er in de avond ook niet meer bij de kade te spelen. Dit kan zo niet, morgen hoop ik dat de gozer aan boord is. En ja, ik tref hem de avond erop. Hij praat wat onsamenhangend maar zegt dat hij motorpech heeft en niet weg kan. Prima, dan moet hij betalen. Ik krijg 8 euro van ,m los. Hij is inwoner van Súdwest-Fryslân zegt hij. Ik vraag waar hij dan precies woont. Dan zegt hij dat zijn moeder in de gemeente woont. Ik laat het hierbij en zeg dat hij zijn honden moet aanlijnen. En dagelijks liggeld moet betalen. Af en toe roept hij me ook na dat ik met twee maten meet, omdat ik wegfiets bij mensen die niet aan boord zijn, ( die pak ik altijd de volgende dag in de ochtend en daar heeft hij niks mee te maken). De volgende avond ligt hij aan de overkant, bij de Gouden Bodem, daar hoeft hij niet te betalen, hij laat zich iedere dag afdrijven van de ene naar de andere kant. Ik waarschuw de boer op de Gouden Bodem dat er misschien af en toe honden loslopen op zijn land, hij heeft er schapen lopen.
Uiteindelijk, na een kleine week app ik collega O. Of hij niet ’s een kijkje kan nemen. Ook hij loopt in de fuik van de twee honden. O. schakelt handhaving in, die hebben over een week pas tijd…. Alsof de gozer het heeft aangevoeld, de dag erna is de vogel gevlogen. Best sneu, waar kan zo een jongen nou terecht, hier kon hij niet blijven en ik hoor dat hij het nu probeert in een dorp verderop.
Fijne zomer lezers!
