Vrijwilligerswerk: dat doe je voor een ander én een beetje voor jezelf

Bouke is niet de enige vrijwilliger; in totaal telt Meriant zo’n zevenhonderd actieve vrijwilligers. Ze veraangenamen het leven van de bewoners. Elke dag opnieuw.

“Iets doen voor een ander vind ik belangrijker dan aan het werk zijn voor mezelf. De dankbaarheid die ik krijg, voelt goed. De mensen zijn écht blij als de tuin er weer keurig bij ligt. Dan hoor ik ze zeggen: ha, daar is Bouke, alles is weer netjes aan kant.”

Praatje maken Bouke Palma is er duidelijk over: het vrijwilligerswerk ligt hem na aan het hart. Bouke mag dan zelf al 69 jaar zijn, toch is hij nog steeds viermaal per week een dagdeel present op Herema State in Heerenveen. Al jaren verzorgt hij de tuin en houdt hij de tuinbankjes met een lik verf in goede staat. Vaak maakt hij een praatje met de bewoners, daar geniet hij van. “Ouderen hebben alle tijd en begrijpen mij. Ik vind het op mijn beurt leuk om naar hun levensverhaal te luisteren, daar ben ik nieuwsgierig naar. Ze hebben vaak veel meegemaakt.”

Ontspanning Bouke begon jaren geleden als vrijwilliger in de bloemenkas van woonzorgcentrum Anna Schotanus. “Ik was door persoonlijke omstandigheden uit het reguliere arbeidsproces geraakt en besloot vrijwilligerswerk te gaan doen. Dat gaf mij geen zware druk, maar juist rust en ontspanning.” Een paar jaar geleden ‘verhuisde’ Bouke naar locatie Herema State. Ook hier ervaart hij het werk als ontspannend. “Het is heerlijk dat ik in de tuin mag werken. Ik ben niet de jongste meer en heb vaak pijn, maar als ik ‘s morgens naar de tuin fiets, word ik vanzelf blij. Ik hoor de vogels zingen, zie eekhoorntjes spelen; dat maakt me vrolijk. Door het plezier in het tuinwerk kan ik alles even vergeten.”

‘Onze vrijwilligers zijn de kers op de taart.’

Welkom extraatje Vrijwilligers zijn onmisbaar. Overal in de maatschappij, en zeker in de zorg. “De vaste medewerkers van Meriant zetten zich elke dag volledig in om de bewoners goede zorg te verlenen”, zegt Afke de Jong, begeleider dagbesteding bij Meriant. “Daarnaast kunnen we niet zonder onze vrijwilligers. Zij zijn er voor dat beetje extra: de ‘kers op de taart’. Ze hebben de tijd, het geduld en de rust om onze oudere bewoners activiteiten aan te bieden die het leven plezieriger maken.”

Van alles wat Die activiteiten kunnen van alles zijn. Afke: “De ene vrijwilliger doet graag een spelletje in groepsverband of drinkt een kop koffie met de bewoners. De ander mag graag samen handwerken, een krant lezen of een fietstochtje maken. Maar er zijn ook vrijwilligers die het leuk vinden om mee te helpen in de keuken of, net als Bouke, tuinwerkzaamheden verrichten. Het maakt eigenlijk niet uit wat je doet; het is maar net waar je je prettig bij voelt en wat bij je past. Even samen wandelen en genieten van de bloeiende krokussen is soms al genoeg voor een geslaagde middag.” Als vrijwilliger is het niet noodzakelijk om een minimaal aantal uren beschikbaar te zijn. “Nee, dat bepaal je helemaal zelf. Al zou je maar een middag in de maand beschikbaar zijn; dat is al mooi. Wat dat betreft hoeft niemand te wachten tot zijn pensioen om vrijwilliger te worden”, knipoogt Afke.

Waardering van bewoners Een mooi aspect van vrijwilligerswerk is de wisselwerking: je geeft iets aan een ander en krijgt er iets voor terug. Afke: “De bewoners waarderen de tijd en aandacht die je investeert. Dat geeft veel voldoening. Het besef dat anderen het fijn vinden dat je er bent, is veel waard. In het geval van Bouke is die wisselwerking heel zichtbaar. Eén van de jongere aanleunbewoners is zelf ook vrijwilliger en maakt soms een mooi fietstochtje met Bouke. Ook gaat Bouke geregeld mee met uitjes, zoals een boottocht of busreis. Als dank voor de hulp en inzet van onze vrijwilligers organiseren we elk jaar een vrijwilligersfeest. Daarnaast krijgt iedereen in december een kerstpakket. Het is maar een klein gebaar, maar tegelijkertijd een groot dankjewel.

Vrijwilligersprijs Bouke Palma werd onlangs genomineerd voor de Zilveren Duim, de vrijwilligersprijs van gemeente Heerenveen. Bijzonder, vindt hij bescheiden. “Waarschijnlijk ben ik genomineerd omdat ik het al zoveel jaar doe. Nou ja, die aandacht geeft wel een vreugdevol gevoel. Ik zie het ook als een blijk van waardering.”

Stoppen staat voorlopig niet op Bouke’s agenda. Hij is van plan de dertig jaar vol te maken. Eventueel wel een paar uurtjes minder, als er wat vrijwilligers bij komen die het leuk vinden om in de tuin te werken. “Misschien wel een paar studenten van een tuinbouwschool, die dit zien als een soort stage? Dat zou mooi zijn!”

Tekst: Esther van Opzeeland (Letterhuis), Fotografie: Fotobureau Hoge Noorden