Column: Rookvrije sportaccommodaties, een prima idee.

De KNVB is niet bepaald een toonbeeld van doortastendheid. Sterker nog: men staat in de meeste gevallen mijlenver van de praktijk af. Zelden zie je bobo’s uit Zeist “met de poten in de modder” en zeker niet op een of ander anoniem bijveld. Men produceert met enige regelmaat nietszeggende rapporten die er, qua tekst en vormgeving, meestal gelikt uitzien maar niet of nauwelijks gehoor vinden.  Trieste recente voorbeelden zijn de brouwsels van Hans van Breukelen en de tot mislukken gedoemde voetbalpiramide, waar werkelijk alle geledingen hun zegje over deden, maar nog steeds het karakter heeft van een bouwval die niet zou misstaan in de getroffen gebieden van Loppersum, Garrelsweerd en omstreken.

Nederland zou Nederland niet zijn of er kwamen heel verschillende reacties op dit voornemen. Tegenstanders wijzen op een vergaande betutteling en het stellen van de vraag waar dan de grenzen liggen. Ook geen broodjes kroket en nasischijven meer? Of nog erger: het bier in de ban? Vooral dat laatste zou menig penningmeester tot wanhoop brengen. Oud VVV-voorzitter en KNVB- voorzitter wijlen Jeu Sprengers sprak niet voor niets ooit de iconische woorden dat men in Venlo nooit schrikt van degradatiezorgen maar pas in paniek raakt wanneer de bierpomp defect is.

Als sociaalliberaal kan ik me deels vinden in bovenstaande argumentatie. Betutteling, daar heb ik helemaal niets mee. Vooral de Brusselse en Haagse drang om alles maar te reguleren… het staat ver af van mijn ideeen hoe je een maatschappij zou kunnen inrichten.

Toch maak ik graag een uitzondering voor deze maatregel. Als klein jongetje werd ik regelmatig op zaterdagmiddag door mijn ouders ‘gedumpt’ op het oude voetbalveld van IJVC aan de Julianastraat in IJlst. Mijn moeder wilde met enige regelmaat naar ‘de stad’ met alleen mijn zusje en tante en mijn vader was destijds trainer-speler van IJVC. Ik werd dan toevertrouwd aan een vrijwel altijd rokend bestuurslid en na de wedstrijd toog ik mee naar een of andere bovenzaal van een horecabedrijf dat dienstdeed als kantine. In mijn herinneringen stond het altijd blauw van de rook en kreeg ik het steevast benauwd. Ik sluit overigens ook niet uit dat er spelers, mijn vader incluis, direct na de wedstrijd nog en voor het douchen in de kleedkamer rookten, maar dat kan ik me niet meer ‘helder’ voor de geest halen. Wellicht is daar de kiem gelegd voor mijn antipathie tegen sigarettenrook. En dat is dan ook direct het belangrijkste argument om voor de maatregel te zijn: het meeroken en daarmee belasten van omstanders.

De KNVB heeft voor de amateurs een overgangsperiode van vijf, zes jaar in gedachten. Ben benieuwd wie de handschoen in onze regio als eerste opneemt. Hier en daar heeft een bestuur al eens dit onderwerp aangeroerd, maar volgens mij heeft het nog nergens tot concrete afschaffing geleid. Mocht dat wel zou zijn dan laat ik me graag corrigeren. Voetbalclubs kunnen een voorbeeld nemen aan menige hockeyclub, waaronder SMHC, die dit vorig voorjaar invoerde,  die hun sportpark al rookvrij heeft verklaard. Het kan dus wel!

Gerard van Leeuwen