Grootsneek-krant ‘bek toe de roets’
Sneek - In een heel donkergrijs verleden, toen de bomen nog tot in de hemel groeiden, heb ik als een van mijn twaalf beroepen dertien ongelukken ervaringen als verslaggever nog gewerkt bij het Sneeker Nieuwsblad als opvolger van Willem Altena en als voorganger van Peter van der Meeren. Louis Westhof leverde wekelijks stukjes aan over midgetgolf en de drijvende kracht achter de opmaakafdeling was Roel de Vries samen met ‘Ome Joop’. De koppen werden toen nog met de hand gezet door Teun Doevendans en Karst Doevendans zwaaide met strakke hand de scepter over het Sneeker Nieuwsblad en was daarnaast voorzitter van Hubert Sneek. Het woord inspraak kwam niet in zijn vocabulaire voor.
Arema was hoofdredacteur, voor zover dat bestond met KD aan het hoofd van het familiebedrijf, en zat iedere maand trouw bij de commissie- en gemeenteraadsvergaderingen waarbij hij een soort onbegrijpelijk steno gebruikte en achteraf elke uitspraak woordelijk kon herhalen. Af en toe werd ik op missie gestuurd naar de gemeenteraadsvergadering. Een toneelstukje waar ik weinig van begreep. Behalve dat er een heleboel mensen belangrijk zaten te doen en het liefst hun eigen stem hoorden en dat laatste langdurig en veelvuldig. Arema leerde mij wel de essentie uit die politieke machinaties te halen en een en ander samen te vatten in een begrijpelijk verhaal. Sjekje in de mondhoek (mocht toen nog) en gortdroog reagerend op elke vraag die hij voor zijn kiezen kreeg. Ongelooflijke dossierkennis had die man.
Mijn andere collega op de redactie was Tjitske de Vries, het derde Maewood zusje, dat als belangrijkste opdracht had om het nieuws een Sneker sausje te geven.
Mijn carrière bij de Sneeker heeft uiteindelijk een paar jaar geduurd, maar was bijna met één dag afgelopen. Ik werd geacht als sportverslaggever een verslag te schrijven van een thuiswedstrijd van Hubert Sneek. De Snekers speelden als een krant en ik maakte de vergelijking dat een setje pleeschoonmakers uit Amsterdam waarschijnlijk een betere wedstrijd zouden hebben neergezet. Dat schoot de ‘ Capo di Capi’ in het verkeerde keelgat en nog dezelfde zondagavond (er bestond toen nog een maandag-sportkrant-abonnement) kon ik op het matje komen bij Karst en een tirade in ontvangst nemen, waarbij de huidige discussie over bazen die hun ondergeschikten in het gezicht schreeuwen dat ze incompetent zijn, volledig in het niet valt.
Ome Joop redde toen mijn baan door zijn broer Karst te wijzen op de schrijfstijl, de analyse van de wedstrijd, en de zeker voor een beginneling heldere verhaalstijl.
NDC filiaalbedrijf
Een paar jaar later werd het roemruchte Sneeker ‘suffertsje’ onderdeel van het NDC concern en raakte het langzaam maar zeker op het hellend vlak. Ik was toen al vertrokken, maar zag de ontwikkeling zich langzaam maar zeker voltrekken. Het begon met het ‘skippen’ van de echt leuke Sneeker verhalen, terwijl er steeds meer landelijke en provinciale adverteerders bezit namen van ‘onze’ Sneeker. Wijd en Zijd werd weggesaneerd en de Sneeker werd een soort vervangende Wijd en Zijd. Advertenties troef. Vooral leunend op persberichten en redactioneel laaghangend fruit. Let wel, dat had niets te maken met de kwaliteiten van de redactie, want die werd gedurende drie reorganisaties vrijwel gereduceerd tot één redacteur en een stagiaire. Het belangrijkste argument in het verdienmodel van de NDC weekbladen is het totaal van de kijkcijfers van alle weekbladen samen, waar dan ook driftig mee werd geschermd door de acquisiteurs.
Sneker Suffertsje
Intussen was ons geliefde ‘ Sneker Suffertsje’ in de verste verte niet meer wat we waren gewend. Vergelijk het maar met een filiaal van een ketenbedrijf. Het werd steeds meer van het zelfde. Wel voor de Snekers, want je kreeg hem gratis door je bus, maar in de verste verte niet meer door en van de Snekers.
We schrijven 2010. Ondergetekende Wim Walda begint met de website GrootSneek.nl. Twee jaar later is GrootSneek al aardig ingeburgerd. Niet altijd even tactisch, niet altijd even diplomatiek, en dat zullen we ook nooit worden, maar wel actueel en gefocussed op de vierkante centimeter genaamd Sneek. GrootSneek is ontstaan uit een gevoel van onvrede met het Sneker filiaal van NDC. Twee jaar later ontstond SWF sport met ongeveer dezelfde gevoelens van onvrede over de sportverslaggeving in SWF. De maandagkrant was weggesaneerd tot verdriet van vele Sneker sportliefhebbers en SWF Sport wilde dat gat graag vullen. Maar dat lukt niet met een maandblad.
Toen beide eigenaars, Wim Walda van GrootSneek en Ying Mellema van SWF Sport elkaar bij toeval ontmoetten en met elkaar in gesprek raakten, bleek als snel dat ze ten aanzien van Sneek dezelfde gevoelens hadden. Sneek Forza.. Het duurde dan ook niet lang voor dat beide ondernemers elkaar vonden in het idee van een meer algemene maandkrant met achtergronden op het gebied van politiek, Sneek zakelijk, sport, uitgaan, cultuur en wellness.
Gevoel Sneek
Over missie, visie en strategie waren we in ongeveer een half uur klaar. Wat willen we: het Sneker Suffertsje, de mooiste geuzennaam die je kunt krijgen, weer terugbrengen in de Sneker gemeenschap. Gefinancierd uit eigen zak, dus geen afhankelijkheid van grote concerns, die doorgaans niet verder komen dan het formuleren van een strategie, maar dan in hun eigen brei van zwaar zakelijke terminologie verzanden. Daarom ook in eerste instantie één keer per maand maar wellicht, als er voldoende draagvlak ontstaat, in een hogere frequentie.
Keihard de ‘bullich oppe leest’ met leuke verhalen, voor, door en over Snekers. Het Sneker gevoel weer terug. Want Sneek is altijd anders geweest, eigenwijs, en dat moeten we blijven. reageer dus op dit artikel want GrootSneek gaat voor een groot deel van jullie zelf worden. Niet alleen consumeren maar ook suggesties sturen. tips voor artikelen, leuke onderwerpen. Want het Gevoel Sneek is van ons allemaal.
Binnenkort meer over de inhoudelijke invulling, want daar zijn we hard mee bezig. Suggesties zijn welkom.
Namens de toekomstige redactie van GrootSneek: Wim Walda / Ying Mellema
