Grootsneek SMHC dames konden er net...niet...bij
Sneek - Ken je de film ‘Gravity’? Je ziet de hoofdpersoon Dr. Ryan Scott zwevend in de ruimte een arm strekken om het randje van de spaceshuttle te grijpen, haar enige kans om niet tot in het einde der tijden in de ruimte rond te zweven. Het hele gebeuren lijkt een kansloze onderneming. Ze strekt haar arm, maar ze kan er. Net. Niet. Bij.
Dames 2 Sneek voelde zich deze zondag een beetje zoals Dr. Ryan Scott. Met 11 dames, niet op ons sterkst, zonder coach, tegen een 15-tallig damesteam uit Groningen dat boven in de puntenlijst schittert als een eenzame poolster aan de hemel. Een kansloze klus vol met obstakels, niet in de laatste plaats het onweer dat voorspeld was. Een aantal van de vaste kern liep op Terschelling al stormschade op, terwijl de ander geblesseerd en wel afreisde naar het Zuiden.
Gelukkig konden we al 2 van onze nieuwe teamgenoten (uit het voormalige meisjes A) welkom heten; keeper Annemarie Jansen en aanvaller Marieke Leijten. Samen met invallers Maren de Vos en Britt Toebak konden we in ieder geval als volledig 11-tal van start, waarvoor grote dank en hulde.
De eerste minuten leek de cirkel van Sneek even op een schiettent bij de kermis, maar dit jeugdig enthousiasme van de tegenpartij kon de kop ingedrukt worden. Toch waren de aanvallen vooral van de kant van Groningen in de eerste helft frequent, en was het voor Sneek zoeken naar de gaten en de ontsnappingsmogelijkheden. Femke Verheijen was bijzonder actief met het vinden naar verbindingen tussen achterhoede en voorhoede. Op het middenveld bevonden zich ook de sterkste speelsters van Groningen, die met veel druk naar voren kwamen, en het was dan ook geen gemakkelijke klus.
Het meeste werk lag de eerste helft dan ook bij de achterhoede, met Mira Hoek weer terug op haar positie als laatste man. Nancy van den Bosch en Doremiek Grakist konden zich op links- en rechtsachter oefenen in de mandekking. De tegenpartij wisselde graag en veel, dus het was opletten en improviseren. Na een minuut of twintig viel de eerste goal voor Groningen. Later gevolgd door een tweede goal uit een strafcorner. De 5 andere strafcorners die we tegen kregen wist Groningen overigens niet te benutten.
Opgepept en wel begonnen we aan de tweede helft, waarbij de balans verschoof en de aanvallen van Groningen afgewisseld werden door mooie acties van Sneek. Met een team dat zo wisselt van samenstelling is het iedere week weer zoeken naar de juiste combinaties. Maar Mascha Steenwijk, Femke Verheijen en Britt Toebak op het middenveld konden elkaar steeds beter vinden, waarna ook de voorhoede met Annelies Londema, Maren de Vos en Marieke Leijten bereikt werd. Het leidde helaas niet tot een goal. En zo wisten we precies hoe Dr. Ryan Scott zich voelde, terwijl ze spartelend in haar ruimtepak George Clooney (ja, de film is een aanrader) probeert vast te pakken.
We zagen de shuttle, onze ‘ticket home’, maar we konden er. Net. Niet. Bij.
De achterhoede had zich inmiddels getransformeerd tot de aloude geoliede motor, en de aanvallen van Groningen werden minder gevaarlijk en minder veelvuldig. Een ontsnapte Groningse die geheel solo op de goal afstormde (hier liet het loopvermogen ons in de steek) werd door onze keep vakkundig afgeschikt door enkele ferme passen uit de goal, waarna de bal zwabberend als een losgeraakt schroefje van ruimtetelescoop Hubble over de achterlijn verdween. Leuk geprobeerd maar je moet toch echt met wat beters aankomen.
Helaas bestaat het spelletje nog altijd maar uit twee helften, want het was overduidelijk dat een derde helft de goal voor Sneek in het verschiet zou hebben. Bij Groningen verslapte het tempo en vermeerderde de fouten en frustratie, terwijl bij ons de focus toenam en de passes beter werden.
De eindstand bleef echter 2-0 voor Groningen. Maar, met wat meer continuïteit in het team kunnen we deze Groningse studentes best aan. Het ontbreekt ons niet aan de skills maar nog wel aan het betere teamwork, alleen te bereiken door met elkaar te trainen en wedstrijden te spelen. Dit aanpakkend kunnen we de volgende wedstrijd wél de armen van Clooney vastgrijpen, waarna we de shuttle openen die ons veilig terugbrengt naar Houston, Aarde.
Voor nu doen we nog een rondje Melkweg.
Nelleke Linthorst
