columns

Column- Corine van de Linde De Havenmeesteres

Warm weekje

Foto aangeleverd
Foto aangeleverd

Een warm weekje in juni. Soms vragen de bootjesmensen gretig of ze het bonnetje dat ik ze geef voor het raam moeten plakken. Dan zeg ik vaak nee omdat ik tot zondag havenmeester ben. Maar als ze dan beteuterd gaan kijken, zeg ik maar; ‘ja, graag!’

23 juni is het vlaggetjesdag, de eerste haring is weer in het land, met wat boottoeristen praat ik er wat over, maar ik kap het gesprek af zo gauw de mogelijkheid zich voordoet want ik moet als de wiedeweerga naar huis! Er liggen daar twee verse nieuwe haringen in de koelkast op me te wachten!

Op een gegeven moment ligt er al een tijdje een boot aan de steiger, nooit zie ik er een beweging. Soms vraag ik aan een boot erachter of zij iets hebben opgemerkt. Er hangt een pot met zomerbloemen in de kuip, iemand geeft die pot water, maar wie?! Elke keer staat de bloempot ook ergens anders, het is een mysterie. We voelen ons waarachtig net Sherlock Holmes!

Een man op een bootje wacht me verwachtingsvol op. Ik begroet ,m en algauw heeft hij door dat ik Nederlands spreek. Dat valt tegen…hij zegt; ‘do bist de eerste havenmaster die ik tref die net Frysk is’ Ik stel hem gerust dat een Nederlandse havenmeester ook best kan innen en babbelen, maar het komt al niet meer goed, de koelte trekt op tussen ons, wat mij betreft is die kou eventjes welkom maar niet per se in een gesprek. Ik reken met meneer af, groet hem vriendelijk en fiets verder.

Ik heb sinds gisteren een nieuwe telefoon en ik heb een en ander nog niet goed ingesteld, het is 8.20 uur in de vroege ochtend en ik fiets over de steiger, mijn mobiel gaat af, ik word gebeld, Iron Maiden schalt keihard door het halve dorp, shit, ik moet er nodig eens voor gaan zitten straks. Even later, de stilte is wedergekeerd, hoor ik de koekoek, hij roept ‘koekoek!’. Hij brengt me op een idee, de ringtone wordt een vogelfluitje, stukken beter dan ruige hardrock.

Ik kom bij een bootje aan en de man erop zegt vol bravoure; ‘ik lag hier 1 april ook al en toen heb ik geen havenmeester gezien, dus heb ik toen lekker gratis hier aangemeerd’.  ‘Nou’ zeg ik ‘dat is dan dubbel tarief vandaag! Maar dat is een grapke natuurlijk.

Op een ochtend biedt een man mij in de vroege ochtend een boeketje met gerbera met margrieten aan, het blijft toch iedere keer een verrassing wat je op de bootje s aantreft! Heerlijk!!