Deze week brengt veel stemmingen in mensen naar boven, het gaat alle kanten op net zoals het weer. Op een morgen klop ik, beschaafd, op een bootraampje, verbolgen komt er een mevrouw naar boven.
Ze zegt; ‘U klopt mij wakker, dat is me nou nog nooit overkomen!’ En u rekent ruim 15 euro, waarvoor? Je hebt niks aan faciliteiten hier en we gaan zo weg.’ ‘Er is een kade en tevens water onder uw boot maar ik zeg ook dat ze rustig aan mogen doen, er is geen haast bij. ‘Ja, zegt ze ‘dat u niet denkt dat we twee nachten blijven liggen.’ ‘Nee’, zeg ik ‘dan zou het nog duurder worden zonder enige faciliteit…’
Een vrouw vraagt me of ik een tientje kan wisselen. Dat kan maar ik heb het zelf nodig. Ik vraag; ’is het voor bruggeld? Dan is het niet echt nodig, doe maar wat in t klompje, ze komen toch niet achter u aan!’ Maar ik zeg er gelijk achteraan dat het toch niet een echt goed idee is en collega’s afvallen is ook niet echt kies.
Ik werk altijd op rubber gympies, dat maakt mij af en toe statisch. Ik raak een man zijn hand aan terwijl hij betaalt. Er sloeg letterlijk een vonk over. We schrokken er beiden van. Ik zeg; ‘dat is nou ook wat, er sloeg een vonk over!’ Hij richt zich tot zijn vrouw en zegt tegen haar; ‘ Nou sorry schat, ik ga met haar mee!’ ‘Ik ben weg!’ roep ik en ik spurt op mijn fiets richting de volgende boot.
Een man is in zijn eentje op een schip en bij het betalen van liggeld geeft hij zijn pas en pincode aan me. Ik zeg dat hij zijn code altijd geheim moet houden. Maar hij oppert; ’je bent mijn pincode toch na twee boten verder vergeten. ‘Echt niet’ zeg ik ‘want eigenlijk is het de datum van morgen’ Dus die onthoud ik wel even.
Op de steiger kom ik aan bij een schattige platbodem. De boot draagt de naam ’Dikke Marjan’. Daar wil ik meer van weten, wie is die dikke Marjan, een tante wellicht? ,Nee zo heten wij’ zeggen ze ‘Dik en Marjan, mensen verstaan dat vaak wanneer we ons als stel voorstellen’ ‘Dan zeg je toch Marjan en Dik voortaan’ zeg ik. Maar ze zijn al zo lang getrouwd dat verander je niet meer. ‘Nou’ zeg ik ‘ik ga het gebruiken voor mijn column! Hoe heten jullie? Dik en Marjan! Natuurlijk!
Lezers, tot over twee weken en ik hoop voor eenieder op een lekker zonnetje, windkracht 3 en een wolkje.
