columns

Column- Corine van de Linde De Havenmeesteres

Door: Henk van der Veer

Ik kom bij een boot en de vrouw is aan boord, haar man komt aangelopen. De vrouw vraagt aan haar man of het gelukt is om een kwastje te kopen in het dorp. ‘Nee’ zegt hij, We rekenen ondertussen af en ik vraag waar ze het kwastje voor nodig hebben. Ja, ze hadden een kwastje nodig, om wat bij te verven op de boot, maar het is niet te krijgen in Woudsend. Er staat wel een oude kar met VERFWINKEL erop geschilderd en een pijl naar rechts maar de winkel is niet te vinden. Ik lach en zeg; ’die kar is van mij, hij staat voor de sier in het plantsoen.’                                                                                                                                                                                         

Column- Corine van de Linde De Havenmeesteres
Column- Corine van de Linde De Havenmeesteres Foto aangeleverd

Maar ik heb wel een kwastje voor hem in de schuur. Die komt ie in de avond halen. 

Bijna iedere ochtend kom ik een dorpsgenoot tegen die zijn hond Diesel uitlaat, hij woont al een tijdje in het dorp met zijn vrouw en hond, ze heten de familie van Oostendorp, afgelopen jaar is achter hen de familie Westendorp komen wonen. Maar van Oostendorp woont ten Westen van Westendorp en Westendorp woont dus ten Oosten van Oostendorp, het is vast niemand opgevallen maar mij dus wel. 

Maar deze week viel de drukte reuze mee voor me, Woudsend ligt vol boten maar ik heb vrijwel niks te doen, ik mag genieten van alle sleepboten en opduwers in het dorp! De sleepbootdagen van Woudsend vinden dit weekend plaats, gezellig! 

Al had ik die vrijdagochtend toch nog een rondje te doen vond ik. Mijn eigen fiets had een lekke achterband dus ik trok een oud vehikel uit mijn eigen loods om mijn plicht te doen. Deze fiets heeft geen fietstassen dus ik fiets met pinapparaat in mijn hand en tas om mijn schouder. En ja, er ligt nog een kruiser in de Kom. Ik parkeer mijn fiets en probeer de eigenaar van het schip te wekken. Even verderop loopt dorpsgenoot Wout en ik groet hem. Terwijl ik hem groet flikkert mijn fiets pardoes in het water! Wout reageert koelbloedig en neemt een pikhaak van een sleepboot in ontvangst. Adequaat haalt hij mijn stalen ros naar de oppervlakte, de held! Mijn fiets druipt van water en modder maar het is gelukt, fijn! En de eigenaar van de boot werd er nog niet wakker van en bovenstaande dorpsgenoot van Oostendorp sloeg alles vermakelijk gade. Het kan verkeren…. 

Tot over twee weken lezers, Corine