Vv Jubbega trainer Inne Schotanus: “Het eerste elftal moet niet los staan van de rest van de vereniging”

JUBBEGA - Na twee seizoenen Flevo Boys, hoofdklasser in de zaterdagcompetitie, vertrok Inne Schotanus naar vv Jubbega.

“Als je kijkt naar wat de club zo uniek maakt, dan hebben we het zeker over de betrokkenheid van de mensen hier. Bij zowel thuis- als uitwedstrijden hebben we veel publiek van Jubbega. Het is dan ook echt een publiek dat blij is wanneer het goed gaat en wanneer het wat minder gaat ook redelijk kritisch kan zijn. In de kantine zijn de supporters na de wedstrijd altijd wel in voor een gesprek over hoe het gaat met de ploeg en waarom dingen in de wedstrijd op een bepaalde manier zijn gegaan. Het is voor veel mensen een uitlaatklep en dan is het goed om daar ook over te spreken met zijn allen”, aldus Schotanus. “Het voetbal leeft in het dorp en dat is goed te merken. Zowel de trainer als ook de spelers worden daarin gestimuleerd.”

Veld

Het in deze zomer nieuw aangelegde veld van vv Jubbega oogstte begin dit seizoen veel lof. Die situatie is inmiddels wel gewijzigd. “We hebben te maken gehad met veel regen de afgelopen periode en de afwatering is blijkbaar niet ideaal aangelegd. Hierdoor lopen we inmiddels wat wedstrijden achter en kijken we tegen een vertekende situatie op de ranglijst aan. Op dit moment is het verschil tussen sommige andere ploegen en ons vier wedstrijden, dat is een behoorlijk verschil. Overigens hebben we ook gewoon wel pech dat we hierdoor niet in een vast ritme konden komen na de winterstop. Niet dat we dan nu misschien meer punten hadden gehaald maar een vast ritme zorgt ook voor wat méér vastigheden, en nu kunnen we soms weer niet, en dan weer wel spelen. Deze situatie is echt niet ideaal”, vertelt de oefenmeester. “Gelukkig hebben we wel vrijwel altijd kunnen trainen op ons trainingsveld. Daar zijn misschien in totaal drie trainingen afgelast door de sneeuw eerder dit jaar.”

Promovendus

Als promovendus deed de voetbalvereniging uit Jubbega het in de eerste periode, boven verwachting, met een derde plaats. “Ik moet zeggen dat het in het begin van de voorbereiding niet direct zichtbaar was dat we een goede start zouden hebben. Persoonlijk vond ik dat we veel dingen nog moesten ontwikkelen voordat we echt een goede start konden hebben in de competitie. Dat we vervolgens na drie wedstrijden met negen punten stonden had ik absoluut niet verwacht. Dan komt er toch ook een bepaalde flow in een team en dat zorgde ervoor dat we een goede serie in de eerste periode konden neerzetten. Het is jammer dat we die vervolgens niet door konden zetten waardoor we nu, mede door het minder aantal gespeelde wedstrijden, toch een beetje zijn weggezakt op de ranglijst. Ondanks de goede eerste periode is het wel van belang dat we realistisch blijven denken door middel van het nogmaals noemen van de doelstelling die we in eerste instantie voor ogen hadden, namelijk handhaving. Als we het spel spelen, zoals we kunnen spelen, dan gaan we ons zelf veilig spelen.”

Ambities

In 2018 sprak GrootHeerenveen met Eric Mulder, toen nog speler van het eerste elftal van Jubbega. Hij vertelde een stap terug te gaan doen om ook het tweede elftal dichterbij het eerste elftal te krijgen. Schotanus: “Het eerste elftal moet absoluut geen eiland worden binnen een vereniging. De ambitie is heel helder, we willen ervoor zorgen dat de samenhang tussen het eerste elftal en de rest van de vereniging normaal is. Dat jongens van het tweede zich ontwikkelen en een kans kunnen krijgen bij het eerste elftal en dat ook jeugdspelers de kans krijgen om zich in de kijker te spelen bij het vlaggenschip. De jeugd staat er goed op en daar wordt dan ook behoorlijk in geïnvesteerd. Het is toch de toekomst van je vereniging. Enkele talenten trainen al regelmatig mee met het eerste, zodat ze kunnen ruiken aan het niveau. Als het nodig is dan kunnen deze spelers dan ook makkelijker worden ingepast. Hierdoor hoopt Jubbega toch in de tweede klasse te kunnen blijven spelen.”

Schotanus staat ook in het volgende voetbalseizoen als trainer voor zijn huidige groep. “Ik ben niet een trainer die elk seizoen bij een nieuwe club hoeft te werken. Je moet jezelf ook de tijd geven bij een vereniging en als ik zeg ‘tijd’, bedoel ik daarmee twee tot vier jaar. Bij Jubbega zijn we nu bezig met het waarmaken van bepaalde ambities en dan zou het voor mij ook raar zijn om na een jaar weer te vertrekken. Daarnaast vind ik dat er nog voldoende rek zit in de spelersgroep.” Schotanus heeft aangegeven te blijven als trainer, en hij is niet de enige. “Het overgrote deel van de selectie heeft aangegeven ook komend seizoen te blijven. Maar ook hier geldt dat studie, werk en hetgeen wat je er voor over moet hebben, niet meer altijd blijkt te stroken met de ambities van spelers.”

Niveauverschil

De oefenmeester uit Oudemirdum was in de voorgaande seizoenen trainer bij Hoofdklasser Flevo Boys uit Emmeloord en bij eersteklasser Zeerobben uit Harlingen. “Natuurlijk is er een verschil in voetbalniveau, maar bij elke club kijk ik eerst naar de kwaliteiten van de aanwezige spelers. De een is nu eenmaal gezegend met meer talent dan de ander, maar wanneer iemand zich maximaal ontwikkelt en er alles aan doet, dan ben ik als trainer iemand die met oplossingen komt en deze aandraagt. Wat dat betreft is het niveauverschil dan weer niet aan de orde, want ook bij andere verenigingen is dit het geval. Belangrijk is dat er met name goed wordt gecommuniceerd over het feit wat spelers verwachten, en natuurlijk ook wat de trainer en zijn staf verwachten. Dat stel ik te allen tijde centraal. want ik heb niets aan spelers die niet gemotiveerd zijn door een keuze die ik maak. Dan heb ik liever dat hij dit bespreekbaar maakt. Vanaf de trainer naar een speler kan dat misschien makkelijker zijn, maar de deur voor mijn spelers staat wat dat betreft altijd open.”

Speelwijze

“Ik ben een voorstander van dominant voetbal, maar als je realistisch kijkt kun je dat niet altijd uitvoeren. Het is vaak ook afhankelijk van de beschikbaarheid van de spelers, de tegenstander en de kwaliteiten van de spelers, van zowel mijn team als die van de tegenstander. Elke week probeer ik te kijken naar de kansen die we hebben en maak ik daar een strijdplan voor. Als voorbeeld: er is een technisch zeer begaafde speler, die het verschil kan maken aan onze zijde, en die wat minder goed is in de discipline van het meeverdedigen. Als de tegenstander dan met een middenvelder speelt die er steeds overheen gaat, betekent dat voor ons dat die speler niet in zijn kracht komt te staan. Hierdoor kies ik er dan wel eens voor om hem op een andere positie neer te zetten.”

Trots

Als je het Inne Schotanus, in het dagelijks leven docent lichamelijke opvoeding, vraagt, dan is hij gecharmeerd van de spelers in zijn selectie. “Er is niet iemand op wie ik trotser ben dan op een ander. We zijn een team en daarin heeft iedereen zijn aandeel. Als iemand twintig keer scoort dan ben ik blij voor hem en de selectie, maar als iemand een geweldige verdedigende actie heeft waardoor we winnen in plaats van gelijkspelen dan ben ik echt net zo trots. Natuurlijk is het zo dat bepaalde spelers wat meer in de schijnwerpers staan, maar dat wil niet zeggen dat een wissel minder belangrijk is. Integendeel zou ik haast willen zeggen.”